De ton schuld die hun roeping werd

[00:00:00] Melina: Dus het moraal eigenlijk van de hele podcast is laat die roeping lekker zitten, het komt vanzelf je pad. Dus ik was de hele tijd aan het bellen waar mensen hun huur niet betaalden en afspraken aan het maken. En tegelijkertijd nam ik zelf mijn telefoon niet op als er gebeld werd, zeg maar. Zo ben ik aan een ton schuld gekomen.

Ik werkte dus in een financiële wereld, wat het helemaal een beetje bijzonder maakte. 

[00:00:21] Rosalie: Kijk, je hebt genoeg mensen die aan het werk zijn en het puur doen voor het werk zodat er geld binnenkomt, maar hun geluk halen uit daardoor. Als ze klaar zijn met werk hoeven ze niks meer te doen en gaan ze wat met de kinderen doen of gaan ze met hun partner wat doen en daar halen zij hun geluk uit.

[00:00:36] Melina: En toen dacht ik wel echt shit, is dit het nou? Ik ben eigenlijk helemaal niet blij met hoe mijn dagen eruit zien. Ik ben alleen maar bezig met financiële vrijheid om me maar veilig te voelen. Maar is dit het nou? Word ik hier nou echt blij van? Maar geloof het of niet Maud, ik denk dat we allemaal willen weten waar we over twintig jaar staan.

We willen eigenlijk allemaal weten welke datum we doodgaan. . 

[00:01:01] Maud: Welkom bij de allereerste aflevering van Roeping Gezocht. Je zult deze aflevering niet alleen vinden op mijn kanaal, maar ook op het kanaal van Rosalie en Melina. Hoe heet die, het kanaal van jullie? 

[00:01:16] Melina: De Melina on Fire Podcast. 

[00:01:19] Maud: Ja. Dus als je luistert op mijn kanaal, ga dan ook even hun afleveringen luisteren.

En andersom natuurlijk. 

[00:01:25] Melina: Ja. 

[00:01:26] Maud: En dan wil ik even beginnen met een, een quote of een gesprek wat Melina en ik laatst hadden, waarin ik eigenlijk vroeg van is dit wat jij nu doet je roeping? En toen zei je eigenlijk heel nuchter ehm, ja, voor nu is dit gewoon goed. En het heet natuurlijk Roeping gezocht, dus ik ben even benieuwd.

Ja. Klopt dat nog voor jou, die quote? 

[00:01:51] Melina: Ik weet niet helemaal of dat mijn woorden waren, maar wel dat het voor nu mijn roeping is. 

[00:01:57] Maud: Ja. 

[00:01:58] Melina: En daarmee bedoelde ik meer dat ik. Ik ben echt de oudste van jullie alle drie. Dat is echt zo erg. Ik kom steeds meer in zo’n fase dat ik de oudste ben. Maar ehm, ik denk dat ik, zeg maar tien jaar geleden, dat is ongeveer jullie leeftijd, heel erg dacht dat ik op zoek moest gaan naar het, naar, naar iets wat me passie brengt en iets wat mijn roeping is.

En dat doe ik dan tot mijn pensioen, weet je wel. 

[00:02:22] Maud: Ja. 

[00:02:22] Melina: En toen kwam ik er later achter dat mijn roeping zeg maar elke keer verandert en dat ik gewoon heel erg moet doen wat ik nu leuk vind, wat nu voelt als mijn roeping, wat nu passie is, wat nu iets oplevert en daar zeker niet aan moet hangen dat ik dat de rest van mijn leven moet doen.

Misschien gebeurt het wel, misschien gebeurt het niet. Misschien ga ik volgende week een moestuin beginnen en denk ik nou, dit is het voor dan. Dus ik denk dat ouder worden voor mij ook dat heeft losgelaten. Ik dacht heel lang dat de financiële wereld mijn roeping was. Ik dacht heel lang dat op de Zuidas werken mijn ding zou zijn.

Mantelpakje aan en dat was het voor toen ook. Ik weet niet wat ik even op de Zuidas gewerkt, maar niet heel lang, maar wel heel lang in de financiële wereld. En ik dacht dat dat het was. En toen dacht ik dat financieel vrij zijn en met pensioen zijn altijd mijn roeping was. En toen dacht ik oh, dat geeft geen voldoening, wat ga ik dan doen?

En toen ben ik met Melina on Fire gestart en daarna ben ik opstellingen gaan doen. En nu Komen er weer andere dingen op mijn pad. Dus ja, wat is wat is je roeping hè? 

[00:03:29] Maud: Mooie vraag 

[00:03:30] Melina: Maud. 

[00:03:31] Maud: Ik vind het ook grappig dat jij zegt van dat je dacht dat de Zuidas echt helemaal jouw ding zou zijn of zo. Ik heb. Ik dacht las volgens mij Rosalie, je hebt ook iets juridisch gedaan toch?

[00:03:42] Rosalie: Ja, sociaal juridische 

[00:03:43] Maud: dienstverlening. En ik heb zelf hbo rechten gedaan en ik heb dus nooit tijdens die opleiding gedacht dit is het voor mij. Dus ik vind het soort van bijna verrassend om te horen dat iemand daarvan wel dacht van uhm, die mantelpakjes, daar wil ik naartoe. 

[00:04:00] Melina: Nou, ik denk dat het vooral bij mij was dat het de weg ernaartoe.

Dat ik dacht dat het het zou zijn en dat het vaak dan een teleurstelling was als ik er zeg maar was. Dus ik was heel veel bezig met wat is dit nou, wat is nou mijn passie? Wat wil ik nou in het leven? Ja, echt extreem. En elke keer dacht ik dat ik er zou zijn. Dus dat heb ik losgelaten. 

[00:04:24] Rosalie: Maar jij had het net over dat wij.

Wij zijn dan iets jonger dan jij. Maar op welke leeftijd had je dit dan vooral? 

[00:04:32] Melina: Wauw, ik denk echt altijd 

[00:04:34] Rosalie: oké, 

[00:04:35] Melina: ik denk dat ik altijd onderweg was en nog steeds wel hoor, want ik denk nog steeds elke dag van is dit het nou? Volgens mij heb ik dat liedje van Stef Bos ook aan je laten luisteren toch? Dus elke keer als ik in zo’n fase zit dan zit ik in die Stef Bos modus van is dit nu later?

Weet je wel. Ik was echt als kind zijnde zo bezig met mijn rijbewijs halen was ik achttien en ik zei het gisteren tegen mijn dochter, want ze zei tegen haar van je rijbewijs. Zei ze Ja, maar auto’s kosten alleen maar geld, dus waarom zou ik mijn rijbewijs halen? Toen dacht ik wat? Ik was alleen maar bezig met mijn rijbewijs.

Ik was achttien. Toen deed ik een spoedcursus, want ik had haast. Mijn roeping was dat rijbewijs halen. 

[00:05:14] Maud: Ik begreep dat ook nooit als mensen dat deden inderdaad, dat die spoedcursus nee. Als mensen zeiden van ja, waarom zou ik nu mijn rijbewijs gaan halen, dat snapte ik nooit. 

[00:05:23] Melina: Het deed gewoon zeer. 

[00:05:24] Rosalie: Niet nodig.

Eigenlijk gewoon zo 

[00:05:27] Melina: ja, maar dus. 

[00:05:30] Maud: Dus jij bent altijd onderweg geweest, zeg maar. Heb jij dat ook gehad, Rosalie? 

[00:05:36] Rosalie: Ehm ik zou eerder zeggen niet per se. Ja, kijk uiteindelijk ook onderweg. Maar ik denk dat ik heel lang echt zoekende ben geweest. Dus kijk, ik heb sociaaljuridische dienstverlening gedaan omdat ik.

Ik wilde dus vroeger advocaat worden. Daarvan dacht ik dat wil ik worden advocaat. Maar ja, als je dan ging kijken. De echte goede advocaten waren cum laude afgestudeerd, hadden alleen maar gewoon goede cijfers. Waren echt van die drijfveer. En toen dacht ik ja, dat heb ik niet. Dus dan word ik niet goed genoeg om vanuit die.

Om dat te behalen echt een volle advocaat daarin te worden en daarin eigenlijk een belangrijk persoon te worden. Dit is natuurlijk wel weer toepasselijk gezien mijn geschiedenis rond het niet goed genoeg zijn. Dat dat ik daardoor eigenlijk dacht van nou oké, toen had ik een open dag en toen ben ik bij rechten gaan kijken.

Nou, dat is wel heel veel droge stof. En toen dacht ik ja, ik vind het sociale kant vind ik ook wel leuk. Dus dat is dat was dan. SPH noemde je dat de sociaalpedagogisch hulpverlener opleiding? Dacht ik. Ja, oké. En toen kwam ik sociaaljuridische dienstverlening tegen. Nou, dat is mooi, dat is van allebei de kanten.

Hoef ik niet te kiezen, dan kan ik van allebei. Ehm. 

[00:06:53] Maud: Ja, grappig. 

[00:06:54] Rosalie: Prima opleiding. Ik heb hem in één keer gehaald, maar uiteindelijk heb ik er niks aan gehad. Ik ben wel gekomen tot het stukje bewindvoering zeg maar. Is ook op mijn pad gekomen, want ik had toen wel gesolliciteerd op een advocatenkantoor. Die hadden me niet aangenomen of ze vonden me heel leuk, maar ik had mijn propedeuse nog niet behaald.

Nou, drie weken later hoor je dan. Je hebt je propedeuse niet meer nodig om stage te lopen, maar toen hadden ze me al afgewezen en toen ben ik eigenlijk bij de bewindvoering terechtgekomen. En ja, super mooi werk. Ook echt wel lang in gebleven. Maar mijn stukje passie of mijn roeping? Ja, ik denk dat ik daar niet echt naar durfde te kijken of dat ik daar zelf niet voor open stond.

[00:07:37] Maud: Maar het was wel prima daar op zich dan. 

[00:07:39] Rosalie: Ja, en het werk wat ik deed, weet je, het was hulp verlenen. Het had ook wel echt met juridisch juridisch kant te maken, want ik zat in de rechtbank en het had ook wel echt te maken met ja, waar je aan moest voldoen. En dat was voor mijn afstuderen prima eigenlijk.

Na het afstuderen ben ik daar blijven hangen en toen ineens ben je zeven jaar verder en had ik nog steeds niet echt van ja, is dit nou echt iets wat ik wil de rest van mijn leven? Zodra dat kwartje viel van nee, dat wil ik niet. Sindsdien vond ik elke dag eigenlijk zonde van mijn tijd. Maar ja, waarom ben ik er lang in blijven hangen?

Omdat ik er wel goed in was. Weet je, de de klant. De cliënten die ik had, waren allemaal tevreden en waren blij met het werk wat ik deed. En ja, je werd soms ook op maandag. Kwam je op kantoor en had je drie mailtjes met allemaal scheldwoorden erin waar ik gewoon niet blij van werd. 

[00:08:31] Maud: Herkenbaar ja. 

[00:08:33] Rosalie: Ja, ja.

Dus ik ben eigenlijk heel lang zoekende geweest naar mijn roeping, mijn passie. Ook omdat ik eigenlijk vooral bezig was met andere mensen hun passie en roeping. Ik heb best wel. Ik heb redelijk lang een relatie gehad en ik ben eigenlijk vooral bezig geweest met zijn droom realiseren. Was wel ondernemer, dus dat was wel eigenlijk die achterliggende gedachte.

Ik heb wel altijd gehad van oh later als ik groot ben zou ik het ook wel gaaf vinden dat je gewoon een groot bedrijf hebt waar je dan soms langskomt om te kijken of het goed gaat en desnoods in je mantelpakje. En dat je dan kijkt gaat alles goed En dat je meer achter achter de schermen gewoon bezig bent met dingen beter wegzetten.

Hoe kan je het beter laten draaien? Nou, en daar ben ik nu onderweg naar toe natuurlijk. 

[00:09:21] Maud: Dus dat is nog steeds jouw droombeeld dan. 

[00:09:25] Rosalie: Ehm, waar ik nu zou staan is dat ik echt gewoon ehm mensen wil helpen op een manier waar ik echt 100% achter sta. En dat doe ik op dit moment. Ehm. En inderdaad wel vanuit daar.

Hoe meer mensen we kunnen helpen, hoe meer mensen we iets moois kunnen meegeven. Dus een mooi groot bedrijf daarachter, dat zie ik wel voor me ja. 

[00:09:48] Maud: Ja. Heb je dan ook echt zo’n zo’n visueel beeld voor je van zo moet het kantoor er dan uitzien of zo? Ik heb dat heel erg namelijk. 

[00:09:58] Rosalie: Ehm, nou ja, dat is wel grappig dat je dat zegt, want Melina en ik die zaten bij het.

We zijn op retreat geweest en wij zaten aan tafel en toen kwam Melina achteraf, die kwam naar mij toe van ja, jij zat aan de ene kant en ik zat aan de andere kant en het leek net van de toekomst van onze werknemers, van hoe wij dan zaten. Allebei aan elke aan een kant. En toen dacht ik ja, dat is wel echt gewoon dat je mensen voor je hebt.

Het werken met plezier ook en ook eigenlijk 100% achter staan met wat ze doen. Ehm, dus ja, een mooi kantoorpand. Ja, tegenwoordig wordt alles online, dus als het via Zoom is, is het ook oké. 

[00:10:38] Melina: Ja, ja, ik zie geen kantoorpand hoor. Dus als we, als we een beetje in lijn moeten komen met dezelfde visie, dan is het geen kantoorpand.

Maar dan zouden we één keer per jaar gewoon een werkvakantie hebben met 

[00:10:48] Rosalie: z’n tweeën. Een werkvakantie, een workation. Dat je inderdaad dan met z’n allen aan een eettafel zit en lekker aan het kletsen bent, aan het eten lol hebt, maar ook wat over serieuze dingen kan hebben. En dat mensen zich vooral gewoon ook thuis voelen.

[00:11:02] Maud: Ja, waarschijnlijk ook in Griekenland. Als ik het even voor jullie. Zou zeggen. Zou je denken ja, ik zie het helemaal voor me. Ook bij jullie inderdaad. Dat je gewoon wel echt fijne mensen ook om je heen hebt verzameld. Ehm. En dat het gewoon klopt of zo dan. 

[00:11:20] Melina: Ja, en daar strugglen we nog wel mee. We hebben best wel vaak samenwerkingen met freelancers en met mensen waarvan we denken nou, gaat het wat worden of niet?

Maar het vinden van het juiste personeel die echt goed aansluit daar, daar zit nog wel een. Eh ja, hoe zeg je dat? Een bottleneck? 

[00:11:40] Rosalie: Ja, het is gewoon heel lastig omdat. Kijk uiteindelijk als je met mensen gaat samenwerken dan is het in het begin natuurlijk allemaal heel mooi en gaat het allemaal goed komen.

En dan gebeurt het en dan kan het toch wel tegenvallen. En Melina en ik hebben allebei wel het idee van ja, we willen graag mensen helpen, mensen verder brengen. Ehm. Maar het is gewoon lastig inderdaad om echt iemand te vinden die dezelfde drijfveer heeft, dezelfde energieën in het in het bedrijf wil stoppen als dat wij dat doen.

[00:12:12] Maud: Ja, het is wel grappig of zo dat. Het lijkt wel alsof jullie een soort van nu jullie roeping op één pad is gekomen of zo. Dat jullie nu naar hetzelfde doel aan het toewerken zijn is natuurlijk best wel bijzonder. 

[00:12:27] Melina: Ik denk dat het ook heel bijzonder is en dat was ook niet het plan als je het hebt over het begin van het verhaal waarin ik heel erg kijk van wat is mijn roeping nu in plaats van wat is het over een tijd?

Rosalie en ik zijn elkaar bijna twee jaar geleden heb elkaar leren kennen en dat was gewoon omdat ik een uitbreiding zocht voor als VA werkzaamheden. Dat is Rosalie gaan doen en doordat we elkaar echt op een gegeven moment dagelijks aan de telefoon hadden en ik ook over haar achtergrond wist, ik er zelf tegenaan liep dat ik eigenlijk te veel klanten had om alleen te dragen.

En ik echt die motivatie bij haar zag. Want ook al was het 11.00u s avonds of 6.00u s ochtends, ze was er en ze was ook gewoon dezelfde dedication en dezelfde teleurstelling als dingen niet lukten en dezelfde. We staan weer op en we gaan er voor Melina aan het melden. En dat maakte dat we op een retreat vorig jaar in oktober hebben besloten van oké, dan gaan we het ook gewoon samen doen en dan gaan we kijken.

We kijken gewoon dit jaar is dit het, Is dit het niet? En dan kijken we weer naar onze verdere roeping. Maar ondertussen merken we wel dat we een beetje dezelfde dromen hebben en daarin bijsturen van oh, is dit wat jij wil? Nou, daar ga ik dan even over nadenken of dat bij mijn leven en visie past. 

[00:13:48] Maud: Ja ja.

Dus dat doen jullie wel heel bewust. Daar gaan jullie wel bewust voor zitten. 

[00:13:53] Melina: Ik denk niet dat we er bewust voor gaan zitten. Meestal word ik wakker, stuur ik ellelange spraakmemo. 

[00:14:01] Rosalie: Vooral als ik op vakantie is. Dan denk ik als is op vakantie en dan krijg je even dit en dit. Even. Dan zeg ik Weet 

[00:14:08] Melina: je wat ik ook nog dacht?

[00:14:10] Rosalie: Ja. Oh ja. En trouwens. En dan ben ik met het ene appje bezig om dat af te handelen, weet je wel. Maar even dit nog tussendoor, even dat nog tussendoor en dan drie lagen later. Had je dit trouwens al geregeld dat ik dacht oh ja, dat was ergens. Tussendoor heb ik dat wel gezien en wel opgeslagen, maar nog niet 

[00:14:25] Melina: gedaan.

Tussendoor deel ik dan visies voor de toekomst. 

[00:14:29] Maud: Ja. Ik benieuwd. Hoe deed jij dit toen je nog geen Roos had? 

[00:14:35] Melina: Nou ja, oké. Het voordeel van Roos is dat ik dus mijn spraakmemo’s. Ik stuurde spraakmemo’s naar mezelf trouwens daarvoor, maar het voordeel is dat Roos ook onthoudt wat voor spectaculaire ideeën ik heb.

Dus dat is wel echt super chill. Want heel veel van de ideeën die ik daarvoor had. Ik ben heel creatief, dus ik maar ik werk. Ik heb daar wel in fases, dus als ik in zo’n creatieve fase zit dan heb ik alleen maar ideeën en is er totaal geen space om het uit te werken. Dus alles dump ik dan bij Rosalie en dan weet zij het gelukkig nog.

Ehm. Hoe deed ik het daarvoor? Nou, toen was mijn partner vaker de lul, denk ik. 

[00:15:15] Maud: Dus hij is hier ook heel blij mee. 

[00:15:19] Melina: Ja, although het nog steeds aanhoort, maar hij heeft een beetje hetzelfde als Rosalie. Melina doe even rustig Melina, dat kan niet dit jaar dat. Dus we remmen me een beetje af om het ook stabiel te houden.

Ik denk dat het ook wel mijn grootste valkuil is geweest dat ik zoveel ideeën heb en dat heel veel klanten ook gewoon. Ik bedoel, als ik Roos niet had gehad, had ik bijvoorbeeld de Money Mindset bootcamp niet al vijf keer gegeven. Nu had ik al lang weer bij de volgende. Het is 

[00:15:46] Maud: zo’n zo’n goed programma vind ik zo geniaal van jullie bedacht.

[00:15:52] Melina: Ja, alleen ik ben dus best wel snel dingen zat nadat ik ze één keer heb gedaan. 

[00:15:57] Maud: Ja, ja. Ja. Zal. Zonde eigenlijk. Misschien is het ook goed als we even voor de luisteraar uitleggen wat jullie überhaupt doen. Dat hebben we nog helemaal niet gedaan. 

[00:16:06] Melina: Nou, iedereen kent ons toch Maud? Ja, 

[00:16:08] Maud: ja, daar had ik nou gewoon van uit.

[00:16:13] Rosalie: Ja, wat 

[00:16:14] Melina: doen wij? 

[00:16:18] Rosalie: Ja, wij, wij. Wij zijn money mindset coaches. Wij hebben eigenlijk. Wij doen van alles en nog wat. Van financiën tot mindset en alles wat daarbij komt kijken om die combinatie goed op een goede manier mogelijk te maken voor de mensen. Denk aan mensen die heel veel financiële stress hebben, onrust ervaren, hun bankapp niet durven te openen, elke maand na de twee weken eigenlijk geen geld meer hebben, terwijl ze wel gewoon een goed inkomen hebben.

Ja, ik denk dat we wel kunnen zeggen dat een slogan van ons is het gaat nooit alleen maar over geld. En wij kijken dus ook echt wel naar de laag daaronder. 

[00:16:59] Melina: Wij doen echt wel. Met trainingen, groeps coaching, een-op-een coaching opstellingen. 

[00:17:05] Rosalie: Maar we doen ook bijvoorbeeld masterclasses geven eens in de zoveel tijd of we hebben ook afgelopen jaar voor het eerst een manifestatie workshop gedaan.

Dus dan is het echt kijken naar een betere, betere ik vorm op het gebied van geld. Maar wat we zeggen ja, het gaat nooit alleen maar over geld en ik denk dat heel veel coaches op financieel coaches puur kijken naar het stukje geld en eigenlijk heel praktisch zijn. Ja weet je, dit komt erin, het gaat eruit, dit moet je uitgeven en dit niet.

Ja, hartstikke leuk gezegd, maar ik vind financiën zijn heel erg maatwerk. Wat voor de ene wel heel goed werkt en heel graag bijvoorbeeld heel veel uit eten gaat, wil de ander graag elke week een bos bloemen hebben staan bij wijze van. 

[00:17:46] Maud: Ja. 

[00:17:47] Rosalie: Dus het is heel erg persoonlijk en ik merk gewoon heel erg van ja, als je zegt dat iemand iets niet mag doen, dat herken je misschien zelf ook wel.

Als je jezelf iets verbiedt, dan wil je het juist. 

[00:17:56] Maud: Ja. 

[00:17:57] Rosalie: Dus we gaan echt kijken naar het stukje bewustwording. En bewustwording heeft ook wel echt te maken met ja, waar komt het vandaan dat dit de manier is hoe jij met geld omgaat? En dat komt vaak uit patronen vanuit vroeger of trauma’s die je hebt meegemaakt.

En dat is echt wel de mooie combinatie die wij aanbieden. Dat het niet alleen maar over geld gaat, maar ook over het stukje mindset. En dan zorgt het voor een blijvende shift. 

[00:18:23] Maud: Ja, en ik denk dus wel ook wel het stukje geld, want je hebt natuurlijk ook coaches die zich juist weer alleen maar op het spirituele ding focussen.

[00:18:30] Melina: Ja, wij komen natuurlijk allebei uit de geld wereld. En in mij als ik jouw financiën bekijk weet ik meteen waar het zit. Ik hoef alleen maar naar je cijfers te kijken en dan denk ik oké. Ja 

[00:18:43] Maud: ja 

[00:18:44] Melina: hier. Hier zit iets. 

[00:18:46] Maud: Ja dus jullie doen dat stukje ook. Dat vind ik juist een mooie combinatie. 

[00:18:50] Melina: Zeker, We doen juist heel erg veel strategie ook, hoor.

We doen echt Excel lijsten en jaaroverzichten en dat is ook wel echt iets waar we wat onze corebusiness is. Ik denk dat als we zes maanden traject hebben, dat we vier strategische sessies hebben en twee mindset sessies. 

[00:19:08] Maud: Ja, ja. 

[00:19:09] Rosalie: Wat misschien nog wel interessant is om te zeggen vertellen misschien een beetje de achtergrond van ons, want dat is ook wel iets bijzonders.

Kijk, ik ben zeven jaar bewindvoerder geweest en daar heb ik eigenlijk heel veel cliënten geholpen die op bijstandsniveau leven in schulden hebben. En ja, daar zie je gewoon heel veel emoties, gedragingen wat bij geld komt kijken. Wat ik al eerder in de in de aflevering zei van ja, dan kwam je op maandag op kantoor en dan had je drie scheldwoordjes in je mail.

Maar je had ook wel mensen die in paniek waren. Je had mensen huilend aan de telefoon omdat schulden zoveel met mensen doet. Dus ik heb echt wel eigenlijk op de vanuit een andere rol gekeken naar mensen met schulden en wat het met mensen doet. Maar misschien dat Melina daar zelf wat over wil vertellen, want jij komt vanuit de andere kant.

[00:19:59] Melina: Ik zat aan de andere kant, dat wilde ik net zeggen. Ik heb me ook aangemeld voor schuldhulp sanering. Schuld Sanering Schuldhulpverlening. 

[00:20:06] Maud: Op die 

[00:20:06] Melina: manier de andere 

[00:20:07] Maud: kant. 

[00:20:08] Melina: Ja, en ik ben afgewezen. Wat echt enorme afwijzing als we het over triggers hebben. 

[00:20:12] Maud: Ja, 

[00:20:14] Melina: ik was ik. Nou, even vanaf het begin. Ik kom uit een situatie die best wel bijzonder is.

Mijn ouders zijn uit elkaar gegaan. Mijn vader had best wel, was wel welvarend en mijn moeder eigenlijk totaal niet. En ik heb me heel erg afgezet als het dus tot niet welvarend zijn. Dus ik wilde echt heel graag rijk worden. Nou, dat heeft zich geresulteerd in op mijn achttiende een woning kopen. Dus rijbewijs, woning negentien was ik zwanger.

Dus dat 

[00:20:44] Maud: was voor jou het beeld van rijk zijn. Een huis. 

[00:20:46] Melina: Vastgoed. Vastgoed, dat was nummer één prioriteit. Melina Vastgoed Oké, dus achttien huis gekocht was in 2006. Jullie zijn iets te jong waarschijnlijk om de bankencrisis te hebben meegemaakt, maar dat gebeurde in 2009. 2008 2009 was echt alle woningen stonden onder water.

Was echt verschrikkelijk. Nou, zo ben ik. Mijn relatie beëindigde. Zo ben ik aan een ton schuld gekomen. Toen ben ik me gaan aanmelden, want ik ging weer terug naar Amsterdam. Ik kom uit Amsterdam. Ik woonde een tijdje ergens anders en vervolgens woonde ik weer in Amsterdam. Toen heb ik me aangemeld voor schuldhulpverlening, want ik dacht ja, die ton, die kan ik nooit zelf oplossen.

Gemeente aangeklopt was een enorme drempel, want dit was alles wat ik niet wilde zijn. En toen ben ik afgewezen omdat ik en maar één schuld had en ze geen restschulden meer deden. Omdat in die tijd echt iedereen zijn woning onder water stond, accepteerde de gemeente dat niet meer. Dus toen stond ik er alleen voor.

Nou, dat is echt verschrikkelijk. Ik werkte dus in een financiële wereld. Uhm, wat het helemaal een beetje bijzonder maakte, want ik was op dat moment debiteurenbeheerder in een, uh, vastgoedorganisatie ook nog. 

[00:21:56] Maud: Oh nee . 

[00:21:56] Melina: Uhm, dus ik was de hele tijd aan het bellen waar mensen hun huur niet betaalden en afspraken aan het maken.

En tegelijkertijd nam ik zelf mijn telefoon niet op als er gebeld werd, zeg maar. 

[00:22:05] Maud: Wat 

[00:22:05] Melina: heftig. Nou dat gebeurde. Ik ben een jaar echt best wel depressief geweest daardoor heel erg kop in het zand. Niemand wist het. Ik was alleen. Ik was ook 24, dus je hebt het ook wel echt over iemand die zich nog eigenlijk helemaal niet heel erg ontwikkeld heeft.

Ik was ook niet zo emotioneel beschikbaar als ik dat nu ben. Eigenlijk totaal niet heel erg afgesloten. Mijn opa en oma overleden, dat waren voor mij een soort van mijn ouders, dus ik was best wel in de put. Toen leerde ik Mark kennen en toen dacht ik we hadden niet de intentie om te gaan daten en op de eerste keer dat we elkaar zagen was gewoon in een speeltuin met de jongens erbij.

En ik had dus al twee kinderen. En toen dacht ik ja shit, ik vind deze persoon wel echt leuk. Dus toen dacht ik nou dan drop ik wel meteen al mijn ellende. Dus ik zei van ik heb twee kinderen, maar dat wist je al. Maar buiten dat heb ik ook een tonschuld. Dan weet je dat ook alvast. Dus het was gezellig vandaag, maar tot nooit.

[00:23:11] Maud: En je dacht hij gaat nooit meer bellen. 

[00:23:13] Melina: Dat dacht ik, want dat had ik ook gedaan als iemand met een tonschuld voor me. In die fase waarin ik alleen maar rijk wilde worden, dacht ik nou, dat zou me alleen maar tegenhouden in mijn roeping. 

[00:23:21] Maud: Ja, 

[00:23:21] Melina: ik gebruik het woord lekker vaak. Is leuk toch? 

[00:23:23] Maud: Ja. 

[00:23:26] Melina: Maar hij zei Liefde en een dak, Marleen, is het enige wat we nodig hebben.

Toen dacht ik wow. En dat was ook voor mij wel het moment dat ik dacht van ja, maar dan moet ik er ook echt voor vechten, want ik kan dat hem gewoon niet aandoen. Dat vind ik niet eerlijk dat hij de rest van zijn leven met mijn problemen zit. En toen ben ik ook op mijn werk zeg maar meer uitgesproken geworden over dat ik eigenlijk best wel in de problemen zat.

En toen reageerden mensen heel erg van oh, dat heb ik ook meegemaakt. Maar ook Melina als er iemand is die dit kan oplossen, dan ben jij het. En dat gaf mij best wel veel kracht, waardoor ik ook echt als een malle dat ben gaan doen. 

[00:24:03] Maud: Ja, 

[00:24:04] Melina: we waren dus ineens samen, dus we hadden ook een salaris over. Dat maakt ook echt wel verschil.

En we leefden gewoon van heel weinig. Ik stond elke maand op de I Hallen. Ik weet niet of jullie de I Hallen kennen. Is de grootste rommelmarkt van Nederland. Kringloop, rommelmarkt, whatever. En ja, zo deed ik echt van alles meubels opknappen, verkopen van alles om er uit te komen. En toen ik daar eenmaal uit was dacht ik ook echt bij mezelf wow, als dat lukt kan ik ook nog rijk worden.

Dus ook weer meteen. Dus toen was die meteen weer aan, weet je wel. En toen ben ik me heel erg gaan verdiepen in de fire community. Ik weet niet of je daar ooit van gehoord hebt. Gaat over financial independent retire early. Dat zijn mensen die dus heel veel investeringen doen, vooral in aandelen, om daarna van die investeringen te kunnen leven.

Ze zeggen dat je ongeveer 8% rendement maakt per jaar, dus als je 6% per jaar gebruikt dan blijf je en vermogend en hoef je nooit meer te werken. Dus daar zit gewoon een formule achter. En toen dacht ik nou. Dan ga ik dat doen. 

[00:25:09] Maud: En zo geschiedde. 

[00:25:10] Melina: En zo geschiedde. Beka erf vrij op een gegeven moment toch weer gaan investeren in vastgoed in Nederland.

Dus dat gaan doen. Heel erg bezig met financiële vrijheid. Nog steeds niet emotioneel beschikbaar. Nog steeds heel erg in de financiële wereld. Nog steeds heel erg rood blauw als disc profiel. Vervolgens overleed mijn vader op 56 of 56 56 jarige leeftijd. Corona. Binnen een week is hij overleden. 

[00:25:39] Maud: O jeetje.

[00:25:39] Melina: En toen dacht ik wel echt shit, is dit het nou? Ik ben eigenlijk helemaal niet blij met hoe mijn dagen eruitzien. Ik ben alleen maar bezig met financiële vrijheid om me maar veilig te voelen omdat ik zo’n enorme onveilige situatie had ervaren. Maar is dit het nou? Word ik hier nou echt blij van? En dat kostte me wel even.

[00:26:05] Maud: En als jij dan denkt van dit is de situatie niet meer voor mij, heb je dan meteen een beeld van waar? Stel dat ik hier wegga, wat ga ik dan doen? Of duurt dat dan nog even? 

[00:26:18] Melina: Dat duurde wel even en ik zat ook volop in rouw. Dus ik was alleen maar verlamd op de bank aan het denken van dit is het niet 

[00:26:26] Maud: ja, 

[00:26:27] Melina: maar wat dan wel?

Geen idee. En toen kwam Peter op mijn pad door een hele rare, bijzondere ervaring. Ik was bij een vriendin van mij en die zei dat ze bij een café was geweest en dat ze een trans reis had naar de toekomst. Toen dacht ik nou Mark, vind dat misschien wel leuk voor zijn verjaardag. Ik geef dat aan hem vervolgens, want.

Hij was op 

[00:26:49] Maud: dat punt. Hij was op dat punt heel spiritueel. En jij niet? 

[00:26:52] Melina: Nee, hij zei een keer in de eerste fase tegen mij dat hij dat spirituele wel interessant vond. Dus ik dacht spiritueel prima, leuk verjaardagscadeau. En toen kwam ik thuis en toen zei ik Mark, jij wilt toch iets met dat spirituele? Ik heb een trans reis voor je geboekt via Skype.

En toen keek hij me aan en zei hij Melina, dat is niet wat ik bedoelde. Ga ik ook zeker niet doen. Toen dacht ik nou. Toen kwam dat Griekse, dat Griekse arrogante zeg maar van dat naar boven. Toen dacht ik nou, dan doe ik het wel zelf, maar je krijgt ook niks anders voor je verjaardag, weet je wel. 

[00:27:24] Maud: Ja. 

[00:27:25] Melina: Dus toen ging ik dat doen en toen ging ik.

Het was via Skype. Jongens, echt, als je me dit had verteld ooit dat ik dit zou doen. Ik ging er ook in met wat is dit voor weet je wel. Nou oké, ik was helemaal niet spiritueel, maar goed. Dus ik ga Skype en ik zie al die mensen. Allemaal van die zweverige mensen. En ik denk oké, wat is dit? Weet je wel, Maar ik ga het doen.

En hij doet een meditatie en hij doet weet ik veel. Het kwam het. Sowieso was het iets uit je, uit je stuit dat ik dacht van bijzonder. Visualiseer een wortel in de grond. Ik dacht oké, deze gast en vervolgens moet ik ergens heen. Moet ik drie deuren visualiseren, zie ik er maar één, denk ik. Oké, nou, dan maar die deur, weet je wel.

Kom ik ergens terecht? Het was een trans reis, dus het ging naar de toekomst. Kom ik in Athene terecht? Ik denk nou, dit ken ik wel. Ik zie mezelf van achter iets meer gypsy achtig, maar ik denk ja, dat ben ik ook gewoon. En ik zie in die in die meditatie visualisatie zie ik mijn vader. En toen dacht ik oh, dat is bijzonder.

Maar goed, weet je wel, de mind is stuurt je misschien. Maar goed. Meditatie gehad daarna vraagt Peter doet hij zeg maar een soort van rondje van wie heeft wat gezien? Nou Maud, de ene na de andere bijzondere weet je wel. De ene wordt met een bijl geslagen in een of andere heksen tijd, de ander staat op een plein, de ander wordt verbrand.

En ik dacht echt wat de F hebben deze mensen gezien? En toen kwam hij bij mij en toen dacht ik ja oké. Ik stond in Athene. Plek waar ik gewoon vaker kom. Ik wist ook precies waar en ik zeg ik zie mijn vader. Dus ja, ik weet niet helemaal of dit gewerkt heeft. En toen zei Peter van wat was de reden dat je je vader wilde zien?

Dus toen dacht ik oké, shit vraag. Ik zeg mijn vader is net overleden. Toen zei hij Oh, hoe heet je vader? Dus ik noem mijn vaders naam en hij zegt Taki. Taki, ben je hier? Toen dacht ik oh, dit is weer zo’n Dirk Ogel viel, weet je wel. Wie neemt mij nou in de zeik? Ja, we hebben daar 

[00:29:31] Maud: echt zo’n beeld van dat het dat het allemaal nep is, toch?

[00:29:34] Melina: Door al dat soort 

[00:29:34] Maud: tv-mensen. 

[00:29:35] Melina: Dus op een gegeven moment zegt Peter van hij praat niet in het Nederlands. Toen dacht ik ja, die heeft gewoon mijn achternaam bekeken, weet je wel. En mijn vader? Die is geboren in Amsterdam. Mega Amsterdams accent dus ik dacht oké, dit wordt interessant. Maar hij zegt ja, hij is in het buitenland aan het praten en hij zegt dat hij allemaal klussen moet afwerken en bla bla bla.

Maar ik had nogal een gedoetje met de erfenis in Griekenland regelen. Dus toen dacht ik wel oh, dat is wel een beetje een linkje 

[00:30:04] Maud: ja. 

[00:30:06] Melina: En we werkten samen, dus hij zei ook van hij is heel erg met zakelijke dingen bezig met jou en bla bla. En op een gegeven moment zegt hij Taki. Taki. Ja, hij zegt Je vader zegt de hele tijd dat hij het druk heeft en dat hij geen zin heeft in dit gezeik.

En zij zegt Taki, wil je dan in ieder geval tegen je dochter zeggen dat je van haar houdt? En toen was het echt als je het over afwijzing hebt. Awkward stil. En toen zei hij Ja, ik voel dat hij heel veel liefde voor je ervaart, maar hij weigert het te zeggen. En hij zegt alleen maar Ik heb geen zin in dit gezeik.

En toen moest ik heel hard huilen, want toen dacht ik shit, dit is mijn vader. 

[00:30:45] Maud: Ja 

[00:30:46] Melina: en toen was ik om. Toen dacht ik wauw, dit is toch misschien niet helemaal Derk Ogilvie achtige praktijken. Dit is misschien wel gewoon wat het is. 

[00:30:55] Maud: Ja, dat mensen echt zulke dingen kunnen voelen. 

[00:30:58] Melina: Mindblowing of zo. Ik dacht echt ik was nooit bezig met dit soort dingen.

En toen ben ik een keer naar Peter toe gegaan samen met Mark en toen hebben we daar een gesprek gehad en toen gebruikte hij ook allemaal ja, en dat is al eerder gebeurd in Engeland en daar en dan was je dit en dan was je dat. En ik heb echt twee jaar lang gedacht dat het metaforen waren en dat hij echt super veel metaforen gebruikte om zijn punt te maken.

En toen kwam ik er twee jaar later achter dat hij gewoon vorige levens ziet. 

[00:31:29] Maud: Ja, 

[00:31:30] Melina: toen dacht ik o wacht even. Hele nieuwe wereld. Maar goed, ik was dus nooit heel erg zweverig. Zo is dat. Of ik weet niet eens meer waarom ik dit verhaal vertelde. Maar in ieder geval zo ben ik de opleiding bij hem gaan doen om familieopstelling te worden.

Want ik dacht echt ja dit. Ik moet weten wat dit is. Ik moet dit kunnen verklaren. Technisch nou, dat lukt me tot de dag van vandaag niet. 

[00:31:53] Maud: Ja, als in ik heb altijd bij familieopstellingen dat de basis is nog best verklaarbaar. Van oké, als je de personen zo en zo tegenover elkaar zet, dan voelen ze zich minder fijn want je wordt aangekeken of niet.

[00:32:05] Melina: Precies, 

[00:32:05] Maud: maar dan gebeuren er opeens onverklaarbare dingen. Dat dat iemand een dood kindje ziet liggen en dat het uiteindelijk wordt nagevraagd en dat het echt was, terwijl diegene dat niet wist van tevoren. Ja, dan. Dat zijn dingen die die ik inderdaad ook niet kan verklaren. 

[00:32:21] Melina: Ik kan het niet verklaren en ik weet wel dat het dit mijn.

Het voelt als een soort van mijn roeping voor nu, maar wel dat dat er dingen gebeuren. En ook naar dat verhaal wat je vertelde dat er een dood kindje kwam en dat dat ook waar bleek. Was ik echt van slag. Want ergens denk je nog dat je een soort van ja jo manda bent die maar dingen lult. Ja, mindblowing dat het zo werkt.

[00:32:45] Maud: Dus soms toch even fijn dat je dan de bevestiging krijgt dat het echt zo was. 

[00:32:50] Melina: Ja, want technische dingen kan ik ook verklaren. Net zoals wat jij zegt. Op het moment dat ik een geld opstelling doe bijvoorbeeld, weet ik oké, maar daar zit tekort of dat is wat je ervaart. Of nou, we hebben een geboorte opstelling gedaan bij Rosalie, dan kan ik heel erg zien oké, maar dit is waar het vandaan komt.

Dit is hoe het werkt. Dit is technisch wat er achter zit. 

[00:33:10] Maud: Ja, 

[00:33:11] Melina: kan ik dan veel meer verklaren, maar dit soort dingen geen idee. 

[00:33:14] Maud: Ja echt, hoe dat werkt? Ja. 

[00:33:16] Melina: Het wordt ook steeds heftiger heb ik het idee bij mij. 

[00:33:19] Maud: Ja, misschien ook. Misschien voelen ze dat jij het aankan of zo. 

[00:33:24] Melina: Ik was vorig jaar oktober oké, want ik had dus de opleiding gedaan en toen dacht ik ik ga met Peter op retreat.

Dus ik vroeg aan hem wanneer ga je een retreat geven? Want misschien wil ik wel mee. En toen zei hij nou, niet meer, want ik heb ruzie gekregen met die jongen. Toen keek hij me aan. Melina, kan jij niet iets doen in Griekenland? Ik denk oh ja, dat wil ik. Dus oktober 2024 voor het eerst samen een retreat gegeven.

Nou, het was hartstikke fantastisch. En toen gaf ik dus nog helemaal geen opstellingen. Ik had de opleiding wel gedaan, maar dat was niks voor mij. Toen, in maart 2025, heb ik een workation gegeven. Toen dacht ik nou, ik ga een keer een opstelling doen. En toen dacht ik oh, dat is eigenlijk wel heel erg leuk.

Ehm, dus toen in oktober 2025, toen had ik tegen Peter gezegd dat ik het al een paar keer had gedaan en bla bla. En toen kreeg ik ook echt de meest bizarre heftige rollen. En toen zei hij Ja Melina, je wordt gewoon echt voorbereid om heel veel zwaarte aan te kunnen. 

[00:34:19] Maud: Ja. 

[00:34:20] Melina: Dus ook een van de eerste opstellingen die wij gedaan hebben die vrij heftig was.

Ja, ik had al zo’n opstelling meegemaakt, dus daardoor wist ik dat ik het kon dragen. 

[00:34:28] Maud: Ja, wat ik zo bijzonder vind aan jouw verhaal is dat het wel hele logische stappen zijn telkens. Maar als ik kijk naar waar jij begon van dat je in je mantelpakje op de Zuidas liep, dan had je deze stap niet snel verwacht.

Maar de stapjes daartussenin zijn wel logisch. Dus dat vind ik altijd als ik dan op grotere schaal ga nadenken over mezelf en mijn roeping vinden dat ik denk van. Het is bij mij ook wel best logisch gegaan, maar ik wil het liefst wel weten waar ik nu over twintig jaar ga staan. 

[00:35:00] Melina: Ja, ja. En dat is meteen de valkuil.

[00:35:04] Maud: Ja. 

[00:35:05] Melina: Maar geloof het of niet Maud, ik denk dat we allemaal willen weten waar we over twintig jaar staan. We willen eigenlijk allemaal weten welke datum we doodgaan. 

[00:35:13] Maud: Ja. Ja, dat moet je eigenlijk niet 

[00:35:15] Melina: weten. Dat dat denk ik, hè, want dan kan je je hele leven invullen. Voorspellen Controle Veiligheid. 

[00:35:22] Maud: Ah, controle zit daaronder.

Ja. 

[00:35:24] Melina: Veiligheid zit daaronder. 

[00:35:25] Maud: Ja tuurlijk. Als ik 

[00:35:26] Melina: controle heb, ben ik veilig en die heb ik heel lang gehad. Ik kom er ook uit een behoorlijk bijzondere jeugd. Dan ben je op zoek naar veiligheid. Dan ben je op zoek naar controle. Dus als ik weet wat mijn roeping is, weet ik welk pakket ik moet volgen. Weet ik wat ik moet doen.

En dat daar begon ik natuurlijk mee. Ik dacht heel vaak dat ik mijn roeping had gevonden of dat ik mijn pad had gevonden en dat ik dacht dat ga ik de komende veertig jaar doen en dat ik na een week dacht oh nee, dit is het toch helemaal niet. En ik denk dat de kracht daarin dus juist is van blijf gewoon openstaan voor wat er op je pad komt.

Weet je, vandaag vind ik opstellingen geven heel leuk, maar dat kan morgen helemaal anders zijn. En dan is het weer kijken naar de versie die je nu bent. Kijken naar wat is nu mijn roeping? Kijken naar wat komt er nu op je pad? 

[00:36:12] Maud: Ja, want had jij toen jij die eerste trans reis deed, verwacht dat je nu zelf degene zou zijn die dingen zo goed invoelt?

[00:36:23] Melina: Nooit. Ja, nooit. 

[00:36:24] Maud: Dus je had dat ook nog nooit van jezelf gemerkt dat het eigenlijk wel een talent van je is. 

[00:36:28] Melina: Nee. Nou Nee, ik denk het niet op deze schaal zeker niet. Kijk je ik kijk. Ik denk dat. Ik denk ook dat dit technisch te verklaren is. Als je een beetje een bijzondere jeugd hebt gehad en vaak moest schakelen en intunen op andere mensen hun gevoel, dan denk ik dat je daar vanzelf heel goed in wordt.

Dus ik denk dat het ook technische kwaliteiten zijn dat je een kamer kan lezen doordat je binnenkijkt, dat je mensen aankijkt en weet van oké, zo staat jouw pet, zo staat de anders pet. Dus die kan ik dan wel weer een beetje technisch verklaren, maar invoelen op het feit dat mensen bepaalde dingen hebben meegemaakt of bepaalde situaties.

Dat had ik niet verwacht dat ik daar nu zou staan. Maar dat had ik voor had ik een jaar geleden niet eens verwacht. 

[00:37:14] Maud: Ja grappig zeg. Voor mij voelt het dus. En dat het meerdere mensen naar jou uitgesproken. Volgens mij dat het voelt alsof jij dit al zo lang doet. 

[00:37:21] Melina: Ja, maart 2015 was de eerste keer dat ik een opstelling gaf.

Had ik meteen iemand te pakken die totaal niet spiritueel was. Had ik meteen een tweelingziel die een verwalling had waardoor ik dacht van wat the fuck is dit nou weer? Ja, ze wil ook gewoon geen opstellingen meer doen. Appt me wel elke keer wanneer gaan we nou een workation doen? Wanneer gaan we weer een workation doen?

Maar niet ik zeg nou kom op een retreat. Nee, dat is niks voor mij. Dat is niks voor mij. Oké, die is zich helemaal kapot geschrokken. Nee, maar maart 2025. En toen dacht ik alleen maar van nou ik kan het wel even proberen. En ik werd aangespoord door iemand die mee was, ook op retreat. En die zei tegen mij want er was iemand anders op die workation die een opstelling deed en die zei van Melina, waarom probeer jij het ook niet even hierna?

[00:38:12] Maud: Oké. 

[00:38:13] Melina: Oké. 

[00:38:14] Maud: Misschien juist ook wel fijn dat je die van tevoren wist. Dan had je er ook niet over gestrest of zo. 

[00:38:19] Melina: Ja, zo leef ik ook wel een beetje op dit moment. 

[00:38:22] Maud: Ja. 

[00:38:23] Melina: Ja Maud, je roeping, weet je wel. 

[00:38:25] Maud: Ja. 

[00:38:26] Melina: Ik denk nog steeds heel lang dat mijn eindpunt gaat zijn om in Griekenland te wonen. En tegelijkertijd weet ik dat dat niet het het geluk is dat dat je echt het geluk moet vinden in dagdagelijkse dingen.

[00:38:39] Maud: Ja. Ja, want het is het. Het is ook heel een groot ding of zo. Dus het is wat ik dan soms vaak vergeet als je denkt aan zoiets groots van oké, als ik daar eenmaal woon, dan is het goed. Of als ik dat werk doe, dat je ook nog gewoon een uur op je dag hebt dat je zelf kan invullen. Waar je gewoon moet kijken.

Oh, ik ga nu Real Housewives kijken, dus dat vergeet ik dan helemaal. Dat je dat je ook de dagen moet invullen of zo met leuke dingen. 

[00:39:09] Melina: Ja, dat je joy moet halen uit de dagen. 

[00:39:12] Maud: Ja, 

[00:39:12] Melina: en ik denk dat hiervoor. Voordat ik dit werk deed was ik heel erg bezig met geld verdienen alleen maar en gewoon doen wat er gedaan moest worden.

Maar ik was wel ’s avonds echt uitgeblust. 

[00:39:25] Maud: Ja, ja. Denk je dat jullie werk ehm, ja, misschien niet het vinden van mensen hun roeping, maar ik kan me wel voorstellen dat je soms mensen als klant hebt die. Wel met hun werk in de knoop zitten. Dat jullie daar op een manier ook aan kunnen bijdragen van he, misschien vind je dat werk leuk.

Doe je. Is dat iets wat jullie doen? Hmmmm. 

[00:39:50] Rosalie: Ik denk dat wij wel meedenken. Ja, ik denk ik denk dat wij wel meedenken met hoe zou het anders kunnen? Maar ik praat niet per se met iemand over diegene zijn werkgeluk. Maar kijk, we hebben ook klanten, die hebben een ondernemersdroom of die staan in de kinderschoenen.

En kijk, als ik met een met klanten begin en ze willen echt vooral de focus hebben op privé financiën en ze hebben wel de droom om te ondernemen, dan is het wel iets waar we in mee kunnen denken van hoe kan je dat neerzetten. Aangezien wij ook ondernemers helpen en daar strategiesessies mee doen. Ook omdat uiteindelijk de basis van een onderneming start bij je financiën op orde hebben omdat je vanuit daar kan kijken oké, hoe ga ik sturen vanuit mijn cijfers?

Welke strategie gaan we daarvoor inzetten? Ehm. Ja. Ja, we hebben iemand uhm dat ik wel kan zeggen joh, is het handig om anders in een andere woonplaats te gaan werken als je daar nu 3.00 uur voor moet reizen? Maar uiteindelijk is dat wel iets. Ja, ik denk dat wij meer naar de lagen onder kijken en dat dan een gevolg zou kunnen zijn dat mensen naar meer op zoek gaan binnen hun werkveld of binnen 

[00:41:02] Melina: hun zaak.

Meer ondernemers dan Rosalie. Rosalie doet wel echt meer particulieren binnen het bedrijf en ik doe veel meer ondernemers. 

[00:41:08] Rosalie: Ja, 

[00:41:08] Melina: en daar doe ik dan wel eens een tafel opstelling op van he, er stroomt iets niet. Wat maakt nou dat je je product niet kan verkopen? Dan is er vaak wel iets achterliggend. Past dit wel helemaal bij wie jij bent?

[00:41:22] Maud: Ja. Ja. Dus uhm, een, een opstelling of een van de andere tools, een meditatie, een visualisatie. 

[00:41:29] Melina: Die 

[00:41:30] Maud: kunnen wel. Als ik het dan heb over hoe kan ik mijn roeping vinden, dan zou je zeggen daar kun je wel in ieder geval mee beginnen om te kijken. 

[00:41:37] Melina: Kijk, ik denk dat een roeping iets veel, iets heel anders is. Ik denk dat als jij als je bijvoorbeeld kijkt naar je geboorte horoscoop, dan staat er altijd wel een zielsmissie in.

[00:41:48] Maud: Ja, 

[00:41:48] Melina: mijn zielsmissie is communiceren, dus hoe haal ik daar mijn roeping uit? Geen idee. Wat is dan je roeping? Geen idee, maar ik denk dat dat wel je roeping is. Dat het is uhm. En wat ik ook denk is dat een van de dingen die ik wel eens als opdracht meegeef aan mensen is ga eens kijken vanaf het eindpunt.

Stel je voor je gaat over vijftien, twintig jaar, dertig jaar dood. Wie zitten er dan op je begrafenis? En wat wil je dan dat mensen over je zeggen? En verdeel dat eens in een aantal vakken. Werk gerelateerd privé, kinderen misschien kleinkinderen, whatever vrienden. Wie zitten er, welke categorieën zitten er en wat wil je dat ze dan over je zeggen?

Wat zou je willen dat er in je speeches voorkwamen? En leef je daar dan echt naar? En ik denk dat daar veel meer je roeping in zit. Van is dat wat je wat je zou willen? 

[00:42:42] Maud: Ja, en het is ook wel mooi wat je zegt dat. Misschien is je zielsmissie wel om één bepaald onderdeel in dit leven dan te verwerken. Even voor dit leven dan.

Ehm, dus eigenlijk is het heel aards van mij om dat al meteen aan werk te koppelen. 

[00:42:58] Melina: Ja, misschien wel 

[00:42:59] Maud: ja. 

[00:43:00] Rosalie: Maar ik zou hem ook nog wel van een andere kant willen bekijken. Want als ik naar mezelf kijk is van ik vond het heel lastig om voor mezelf te voelen om nou echt te voelen wat wil ik en waar voel ik mij prettig bij.

Omdat ik zo erg bezig was met anderen en wat anderen wilden. En oké, dan wil ik dat ook eigenlijk. Nu, de laatste twee jaar ben ik veel meer bij mezelf naar binnen gegaan om te kijken van wat voel ik nou? En ook als we het dan hebben over opstellingen, dat heeft daarbij echt wel aan bijgedragen. Omdat je dan eigenlijk echt aan het voelen bent voor een ander, maar wel vanuit je eigen lichaam.

En dat je daar een soort van gewend aan raakt van wat voel ik nou eigenlijk bij mezelf? En dat je moet denken oké, ik voel mijn hart kloppen, ik voel dat ik het warm heb. Weet je wel, om dat onder woorden te brengen. En het heeft mij heel erg geholpen dat ik nu wel echt weet van dit is 100% waar ik blij van word met het werk wat ik nu doe en waar ik achter sta.

Ehm, en dat is wat, wat ik wil, waar ik mij goed bij voel. Kijk, je hebt genoeg mensen die aan het werk zijn en het puur doen voor het werk zodat er geld binnenkomt, maar hun geluk halen uit daardoor. Als ze klaar zijn met werk hoeven ze niks meer te doen en gaan ze wat met de kinderen doen of gaan ze met hun partner wat doen en daar halen zij hun geluk uit.

Dus is je roeping per se inderdaad je werk? Of heeft het gewoon te maken met waar word jij blij van in het leven en haal je daar voldoening uit? 

[00:44:26] Maud: Ja. Ja ja. Dus als je gewoon je werk prima vindt, dan is het misschien ook al goed. 

[00:44:35] Rosalie: Ja 

[00:44:36] Maud: ja, 

[00:44:36] Rosalie: er zijn mensen die prima vinden om van 8.00u tot 5.00u te werken en daarna.

Kijk, het verschil ook eens met. 

[00:44:42] Melina: Vind ik echt niet oké, hoor. 

[00:44:44] Maud: Nee, 

[00:44:44] Melina: ik ga daar toch op inhaken. Prima is een zesje. 

[00:44:50] Maud: Ja, ja. Dus je moet. 

[00:44:51] Melina: Minimaal acht. Ik zou zo. Nou kijk, je hoeft niet elke dag een acht te vinden, maar je moet wel echt blij worden van wat je doet. Als het een zesje is en het is prima. Prima is echt niet oké.

[00:45:03] Rosalie: Ja, maar er zijn mensen die dat goed genoeg vinden om vanuit. Zeg maar dat als zij thuiskomen en totaal niet meer over werk hoeven na te denken dat hun thuisleven daardoor een acht of een negen is. 

[00:45:15] Melina: Ja. 

[00:45:16] Rosalie: Ja, ja. 

[00:45:17] Melina: Ik vraag me wel af of dat soort mensen dan niet kiezen uit veiligheid hè. Ja, wat natuurlijk ook oké is voor hen als, als zij daar ook in zijn.

Ja. 

[00:45:27] Rosalie: Ik denk ook vanuit gemak. En kijk, je hebt. Wat ik heel erg zie is van je hebt mensen die kunnen ondernemen en je hebt mensen die niet kunnen ondernemen als ik hem zo zeg. Er zijn ook gewoon mensen. We hebben dat soort mensen ook nodig die daar die rollen willen uitvoeren als werknemer om zo ook wel de balans te houden denk ik.

En kijk, ik zou het vervelend vinden als er heel veel mensen zijn die in in in zo’n sfeer zitten en zich ongelukkig voelen. Ja, dan zou ik wel zeggen ga op zoek naar iets anders. Maar ja, als mensen gewoon tevreden mee zijn en verder totaal niet de ambitie voelen om echt alles uit hun werk te halen, te groeien, manager te worden, maar gewoon het het prima vinden om achter de receptie te zitten.

Maar als ze thuiskomen gaan ze twintig kilometer hardlopen omdat ze daar hun energie uit halen. Ja, you do you. Ja. 

[00:46:19] Melina: Maar mij niet bellen. 

[00:46:20] Rosalie: Ja, mij niet bellen. Maar ik denk dat daarin elk mens is anders en iedereen heeft andere ambities en andere doelen. Wat daarin wel belangrijk is, volg je nu je ambities en haal je echt het geluk uit je leven wat je eruit zou willen halen?

[00:46:38] Maud: Ja, ja. Dus echt even inchecken bij jezelf van vind ik het inderdaad leuk genoeg? Ben ik er nog oké mee? Want als het niet voor jou oké is, is het oké. Wat zeg je? 

[00:46:50] Melina: En moet je op zoek naar je roeping of komt je roeping vanzelf door gewoon joy te hebben en te doen wat je leuk vindt? Komt je roeping dan niet vanzelf naar je toe Maud?

[00:46:59] Maud: Ja, en misschien inderdaad als je het dan kleiner maakt dan alleen je roeping, ook gewoon het werk dat je leuk vindt. Dat komt misschien ook zelfs vanzelf, maar ik merk zelf dat als ik ergens en dat hebben jullie in jullie allebei jullie verhaal benoemd, dat je dan wel wist dat het niet meer oké was bij waar je werkte.

Dat heb ik heel vaak meegemaakt dat ik dacht van oké, dit is het niet. Maar dat ik pas kon stoppen met dat als ik wist waar ik dan heen wilde. Dus dat 

[00:47:25] Melina: weet je dus niet. 

[00:47:26] Maud: Ja, en dat was dus het probleem. Zelfs tijdens het eerste half jaar van mijn studie wist ik al dit is het niet. Maar omdat ik niet wist welke kant ik dan op wilde ben ben ik, heb ik het afgemaakt en ben ik erin gaan werken.

[00:47:40] Melina: Ik zie het leven als één grote test, als één grote oefening voor wat dan ook. En als dit niet lukt, vertrouw ik er op dat ik volgende week ergens anders kan werken en vanuit daar weer kan kijken waar ik dan weer kan werken of kan zijn of kan leven. 

[00:47:56] Maud: Ja, maar op zich, toen je dan werkte bij die bedrijven heb je wel gewacht tot dit op je pad kwam.

[00:48:03] Melina: Maud Mijn cv bestaat uit meer dan vijf pagina’s. 

[00:48:06] Maud: Oké, 

[00:48:07] Melina: ik heb het letterlijk. De laatste werkgever was vijf jaar, maar daarvoor, daarvoor was mijn langste werkgever anderhalf jaar. Ik hield het niet langer vol bij een bedrijf en ik ben gestopt. Wel 

[00:48:19] Maud: ja. 

[00:48:19] Melina: Ik ben gestart op mijn zestiende met werken, dus ik heb echt een heel lang cv.

En een van die anderhalf jaar was dat ik freelancen dat ik echt bij een onderneming aan het hoppen was. Dus nee, ik was altijd al weer bij het volgende omdat ik echt na een week al dacht dit is het niet. Hup volgende. Kijken of dat het wel is. 

[00:48:43] Rosalie: Nou, ik snap ik snap wel wat je zegt hoor Maud, omdat. Kijk, ik heb ook zeven jaar als bewindvoerder gewerkt.

Nou, ik wist op zich al wel langere tijd dat ik denk nou wil ik dit echt voor de rest van mijn leven doen. Nou nou voor nu is het prima. Ik ik Het is ik ben goed in wat ik doe. Toen had ik nog de ambities om wellicht teamcoördinator te worden, maar merkte ik ook wel van nou dit is het niet. En mijn ex ging toen.

Die begon met ondernemen. Ik denk nou dat dat, dat trekt mij wel. En ik Ik wilde dat ook altijd wel al, maar ik had niet echt een idee dat ik denk wat wil ik nou doen? Want ja, ik had gewoon een prima baan en hij wilde dat doen. Ik denk nou, dan doe ik de financiële kant van het bedrijf, weet je wel. Dan gaan we wel ondernemen.

Maar ook niet inderdaad dat ik denk nou, ik ga gewoon ontslag nemen bij mijn baan en ik ga op zoek naar iets anders. Nou, op een gegeven moment heb ik dat gedaan. Toen heb ik drie maanden voor de Rabobank gewerkt voor mensen die een krediet achterstand hadden. Die moest ik dan bellen om te vragen waarom.

En nou ja, als jij een krediet achterstand hebt bij de bank en je wordt gebeld door de bank, neem mij dan op. 

[00:49:44] Maud: Nee, 

[00:49:45] Rosalie: nee. Dus ik was heel veel voicemails aan het inspreken of mensen gewoon niet opnamen. En toen dacht ik nou, dan kan ik beter bewindvoering gaan doen. Weer terug. En ik ben toen ook daadwerkelijk weer teruggegaan naar wat ik kende.

Dus dat was ook wel een stukje veiligheid, want je weet ja, ik vind het niet echt leuk, maar ik ben er wel goed in. Dus dat is inderdaad veiligheid. Gemak hè? 

[00:50:06] Melina: Ik moet denken aan iets wat mijn ex-schoonmoeder altijd zei, want ik twijfelde heel lang over de relatie en dan ging ik met haar praten, want ik zag haar ook echt als mijn moeder.

Toen zei ze Ja, je weet in ieder geval wat je hebt. Misschien is de volgende wel tien keer erger. 

[00:50:19] Rosalie: Ja, nou, dat is precies met deze baan. Nou, dan had ik het als bewindvoerder had ik het beter dan dit. 

[00:50:26] Melina: Dus dat is dus elke keer de vraag. Is het tien keer erger de volgende of is het tien keer beter? 

[00:50:33] Rosalie: Ja kijk en ik denk dat dat ook een beetje de strijd van de dag is van het kan altijd erger, maar met wat alles wat je om je heen ziet.

Het kan ook altijd beter en daarom is het denk ik heel goed om in te checken bij jezelf. Maar wat is goed voor jou en wat wil jij zelf in het leven? En als dat gewoon vijf dagen in de week van negen tot vijf is prima. Is dat drie dagen en ben je tevreden met € 2.000 in de maand bij wijze van. Maar je verder wel de vrije tijd om te doen wat je wil qua met je kinderen of met in je omgeving.

En je kan dat binnen dat budget aan. Ook helemaal goed. Maar ja, als je mensen hebt die ambities hebben maar het gevoel hebben dat ze vastzitten, ja, dan zou ik toch wel echt even bij jezelf naar binnen gaan van waarom zit je dan vast en wat zou je kunnen doen om eruit te breken? 

[00:51:20] Maud: Ja. Dus zodra je zelf voelt van dit is niet meer oké, dan pas hoef je er eigenlijk iets mee.

[00:51:25] Rosalie: Ja, dat kan. In de eerste drie jaar kan je dat gevoel niet hebben, maar wellicht dan na vijf jaar dat je ineens denkt ja, dit is gewoon. Weet je wat Melina ook eigenlijk mee begonnen Mijn roeping kan veranderen. Het is niet iets wat vastgesteld is voor nu en de komende twintig jaar. Het kan veranderen en weet je iedereens leven.

Je begint. Je bent eerst alleenstaand. Prima om in de horeca te werken tot één uur s nachts. Hoera, lang leve de lol. Maar op een gegeven moment dan kom je bij een leeftijd dat je denkt nou, dit is niet meer voor mij wat het is. Ik haal mijn plezier niet meer uit. Oké, ik wil nou een ander soort baan en dat kan.

Na vijf jaar kan het weer veranderen. Of na één jaar. Dus ja, ik denk vooral luisteren naar jezelf. 

[00:52:03] Melina: Dus het moraal eigenlijk van de hele podcast is laat die roeping lekker zitten, het komt vanzelf op je pad en ga. Ga op dagbasis kijken. Haal ik hier joy uit en sta vooral open als het een keer nee is om gewoon te veranderen.

[00:52:16] Maud: Ja, 

[00:52:17] Melina: hou niet vast aan dit is mijn roeping. Dit is wat ik moet in het leven. Je moet helemaal niks. Je mag morgen gewoon vuilnisman wagen worden, whatever. Of bij burgerzaken gaan werken of kleuterjuf worden. Als het op je pad komt en je wordt er blij van. Ook al is het tijdelijk. Ja 

[00:52:36] Maud: ja, 

[00:52:36] Melina: doe maar waar 

[00:52:36] Maud: je zin in hebt eigenlijk.

[00:52:39] Melina: Ja, doe waar je zin in hebt. 

[00:52:40] Rosalie: Ja. Nou ja, ik geloof op zich wel in van dat je je roeping kan zoeken, want het is een beetje roeping gezocht. Dus ik geloof echt wel in dat je je roeping kan zoeken. Maar ga niet elke dag denken o, ik heb het nog niet. Want dan vergeet je dus de dagelijkse, de dagelijkse gelukjes waar we ook blij van worden.

Ik denk dat je je roeping wel kan zoeken door naar jezelf te blijven luisteren en bij jezelf in te blijven checken. En daardoor zoek je je roeping en ben je niet actief op zoek. Maar 

[00:53:15] Melina: op dagbasis vind 

[00:53:16] Rosalie: je het 

[00:53:16] Melina: wel. Ja, 

[00:53:17] Rosalie: op 

[00:53:17] Melina: dagbasis inchecken Word ik hier blij van? 

[00:53:20] Maud: Ja, 

[00:53:21] Rosalie: hoe ver ben jij op jouw zoektocht, Maud?

[00:53:24] Maud: Ehm, ik. Ik vind het dus altijd een hele moeilijke vraag, omdat ik niet goed weet wat wordt vertroebeld door ehm, emotionele dingen dus bijvoorbeeld. Ik vond het werk bij vluchtelingenwerk heel leuk. Ik Ik hou ook wel echt van mijn hoofd gebruiken, dus dat juridische vond ik ook heel leuk. Maar ik vond het gewoon te heftig dat er tien stagiaires aan je bureau staan iedere dag en 200 cliënten.

Dus dan denk ik o misschien was dat wel wat het wat het was voor mij, maar is het vertroebeld doordat ik die vraag niet aankon of zo? Dus daarom vind ik het altijd heel moeilijk om helder te zien. Ik vond het wel leuk eigenlijk, maar 

[00:54:12] Melina: Maud. Je zit heel veel in je hoofd en dan doe je niet helemaal voelen.

[00:54:16] Maud: Eigenlijk ogen dicht voelen. Ja. 

[00:54:18] Melina: Heb ik een fijne dag gehad ja of nee? 

[00:54:21] Maud: Ja, ja. Dus. 

[00:54:25] Melina: En in elke roeping zitten ook dingen die minder leuk zijn. Ik geef ook wel eens opstellingen waarvan ik echt denk aan het einde van een opstelling van wow, dit, dit is echt. Na het retreat wilde ik eigenlijk meteen weer terug.

Dacht ik wel echt dit was het. Dit is wat ik te doen heb hier. Maar elke keer voor een opstelling denk ik ik heb er helemaal geen zin in. 

[00:54:46] Maud: Ja. 

[00:54:46] Melina: We geven de zaterdag weer een paar. Nou, er komen heel veel nieuwe mensen. Dan denk ik wel echt nou. 

[00:54:52] Maud: Wordt weer spannend. 

[00:54:53] Melina: Moet dat weer op zaterdag? Waarom heb ik dit eigenlijk gedaan?

[00:54:56] Maud: Hmm, dat zou voor mij al echt zo’n. 

[00:54:58] Melina: Precies error. Maar ja, wij dachten we doen het weer op zaterdag, want anders wordt het weer zo doordeweeks van onze tijd. En nou ook wel prima. En aan het einde van zaterdag weet ik ook dat ik weer helemaal blij ben en dat ik denk oh Roos, dit moeten we vaker doen. 

[00:55:14] Maud: Ja.

[00:55:14] Rosalie: Elke zaterdag zeg ik nee, nee. 

[00:55:16] Melina: Nee. Eén keer in de 

[00:55:18] Rosalie: maand op zaterdag en één keer in de maand op vrijdag. Dat is wat we gaan doen. 

[00:55:23] Melina: Dus 

[00:55:23] Maud: wat ik eigenlijk moet doen is mag doen. Sorry, ik mag geen boete zeggen is na iedere werkdag even met mezelf gaan zitten, ogen dicht en opschrijven hoe ik me voelde die dag en wat dan goed voelde en wat minder goed voelde.

[00:55:36] Melina: Welke werkzaamheden vind je echt leuk die dag? Want bijvoorbeeld voor mij zijn sommige dagen waarin ik alleen maar blogs maak echt fantastisch. Ik vind technisch werk echt super leuk dat ik werk aan een website en dan word ik weer helemaal blij en denk Roos ik heb dit weer gefixt op onze website en ik heb dit gedaan.

Daar word ik heel blij van, maar ik zou dat echt niet vijf dagen in de week kunnen doen. 

[00:55:56] Maud: Ja ja, die snap ik. 

[00:55:59] Rosalie: Kijk en echt echt er zo zo’n taak aan vast hangen van ja in hoeverre is dat haalbaar he. Kijk, voor jou zou dat misschien werken. Elke dag even inchecken, opschrijven. Maar ik denk dat je vooral voor jezelf moet kijken dat je wel regelmatig bij jezelf incheckt.

En voor de ene is dat elke dag, voor de ander is dat één keer per week. Voor de ander is dat één keer per maand, één keer in de twee weken. Maar dat je wel bij jezelf gaat navragen met wat ik nu doe zeker. Ik denk vooral ook op dagen dat je je minder chill voelt dat je dan eigenlijk bij jezelf gaat inchecken met waarom heb ik dit gevoel en wat maakt het?

Het kan ook zijn dat je dat je thuissituatie even niet meezit, maar dat je daarom denkt dat je dat je dag op werk gewoon kaal was. 

[00:56:40] Maud: Dus 

[00:56:41] Rosalie: dat scheelt. Dus ehm. Dus ja, ik denk dat het vooral zeker op mindere dagen van oké, waar komt die negativiteit vandaan, dat opschrijven voor jezelf, maar daar ook wel wat positief tegenover zetten.

Oké, maar wat ging er wel goed vandaag? Of waar werd ik wel blij van? En dat je dat dan steeds beter kan filteren tot een eindpunt met ja, dit is wel een werkplek of een plek waar ik zou willen zijn. Weet je? Ja, eerlijk is eerlijk, dit kan je ook in een relatie hebben. Of dit kan je ook in met familie hebben dat je ergens denkt van nou dit kost mij te veel energie eigenlijk.

Hoe kan ik dit anders indelen? 

[00:57:20] Maud: Ja mooi, dat ga ik doen. Ik heb het idee dat we nog een deel twee kunnen maken. Helemaal over ons ondernemers verhaal. Maar ik heb één laatste vraag voor jullie nog. Als je denkt aan je jongere zelf, wat zou je nu tegen haar willen zeggen op dit vlak? En wat zou zij eigenlijk vinden van wat je nu doet?

[00:57:46] Melina: Roos wil jij beginnen? 

[00:57:48] Rosalie: Ja hoor, ik hoor hem al gelijk. En dat is jij kan dit. 

[00:57:53] Maud: Nou 

[00:57:55] Rosalie: ja. 

[00:57:55] Melina: Ja 

[00:57:56] Maud: mooi. 

[00:57:56] Rosalie: En eigenlijk nog wel jij kan dit wel, want ik hoor dan mezelf zeggen ik kan dit niet of dit is niet voor mij. Maar jij kan dit wel dit. Dit kan jij ook. 

[00:58:07] Maud: Mooi. 

[00:58:08] Rosalie: Dus dat zou ik denk ik wel heel graag ja. Tegen de onzekerheid van mij van vroeger zou ik dat echt wel.

Had ik dat wel graag anders willen zien als ik nu terugkijk. Maar ja, het heeft me ook wel weer gemaakt tot wie ik nu ben. Dus ik vind het wel een mooie vraag. Heb ik eigenlijk nog nooit over nagedacht. 

[00:58:29] Maud: Fijn! En wat zou jij dan vinden van wat je nu doet? Zou ze denken saai of leuk? 

[00:58:36] Rosalie: Als we het dan daar in blijven denk ik toch zie je wel dat ik dit kan.

[00:58:40] Maud: Ja, ja. 

[00:58:41] Rosalie: Omdat je toch in die onderliggende zit van ik kan dit, maar ik kan het niet. Je zit eigenlijk in een soort tegenstrijd. En ik denk dat ze heel trots zou zijn op die ja op mij van ja gewoon waar jij nu staat. En ik denk dat ik er zelf nog eigenlijk te weinig bij stilsta met zeker afgelopen twee jaar.

Hoe mijn leven is veranderd en waar ik nu sta en dat ik daar gewoon super trots op mag zijn. Ook echt vanuit mezelf. Niet omdat ik dat van anderen hoor, maar echt. Dat ik zelf gewoon zie van wat ik eigenlijk allemaal doe is bizar met waar ik vandaan kom. Dus ik denk ook echt wel dat ze misschien wel denkt wow, 

[00:59:24] Maud: ben ik 

[00:59:24] Rosalie: dat?

[00:59:26] Maud: Ja, ik zie het helemaal voor me of zo dat jullie echt met elkaar in gesprek zijn. 

[00:59:30] Melina: Ja 

[00:59:30] Maud: mooi. En jij Melina? 

[00:59:35] Melina: Uhm ik heb me als kind heel veel alleen gevoeld. Echt enorm eenzaam. En uhm ik had ook alleen maar sociaal wenselijke gesprekken en ik dacht dat verbinden met mensen gewoon niet voor mij was of dat ik dat überhaupt niet kon.

Of ik was enorm bang dat mensen dan de echte eenzame verdrietige, het verdrietige kind wat ik eigenlijk heel lang ben geweest, zouden zien. En nu heb ik alleen maar verbindende diepe gesprekken in plaats van nee, gaat goed, hoor. Echt? Ja. Ja. Dus uhm Ja, wat zou ik zeggen tegen het kind? Dat dat die eenzaamheid zichzelf zo direct enorm terugbetaalt en dat je je meteen thuis voelt op het moment dat je Mark ontmoet.

[01:00:23] Maud: Ah 

[01:00:24] Melina: ja, 

[01:00:25] Maud: jullie zijn ook echt zo lief 

[01:00:27] Melina: samen. Zo schattig. Nou, jij was een beetje bang voor hem, hè? 

[01:00:30] Maud: Ik was een beetje bang voor hem. Ja, het is helemaal opgelost. 

[01:00:35] Melina: Gelukkig gelukkig. 

[01:00:37] Maud: Dan denk ik dat we gewoon deel twee nog een keer gaan opnemen. 

[01:00:41] Melina: Ik ga er ook niet, hè. 

[01:00:42] Maud: Ja, 

[01:00:44] Melina: wij doen het sowieso wekelijks. Maud, je kan altijd aansluiten meid.

Is goed. 

[01:00:48] Rosalie: Van Ik wil bij jullie gewoon 100% aansluiten. Laat het vooral weten. We hebben graag gasten in onze podcast. 

[01:00:54] Melina: We gaan het alleen maar over geld hebben. 

[01:00:56] Maud: Ik 

[01:00:56] Rosalie: ga jullie 

[01:00:57] Maud: podcast een keer helemaal bingen ook. 

[01:00:59] Rosalie: Oké, 

[01:01:00] Maud: super bedankt dat jullie hier in ieder geval wilden zijn en heel open hebben verteld. En dan wil ik natuurlijk alle luisteraars vragen om ons even vijf sterren te geven op allebei de kanalen en ook te volgen op Instagram.

Het zal in de shownotes onze namen en zo zetten waar je ons kan vinden. En dank je wel voor het luisteren. 

[01:01:22] Rosalie: Jij bedankt voor het volgen. 

[01:01:23] Maud: Dank je wel! 

[01:01:25] Rosalie: Doei.