Psycholoog: “Dit is waarom je steeds de verkeerde keuze maakt”

[00:00:00] Nina van den Bosch: Begin ga je inderdaad iedereen proberen te helpen en dan merk je dus van wacht even, niet iedereen wil eigenlijk geholpen worden. Ik hoef niet jou te redden, weet je. Ik ik dat Dat is niet niet aan mij. Negen van de tien mensen is onveilig gehecht. Ik kom er weinig tegen die eigenlijk veilig gehecht zijn.

[00:00:15] Op het moment dat jij vanuit veiligheid keuzes leert maken, ga je vanzelf keuzes maken waar je op kan vertrouwen. Je kan nooit elke dag een dag hebben die een tien is. Hoe graag we dat ook zouden willen, dat kan niet. Alleen hoe je ermee omgaat, met die dingen die niet leuk zijn, dat bepaalt of jij je leven leuk vindt.

[00:00:34] Conditionering is natuurlijk die hond met Pavlov. Dat elke keer als iemand, als die hond eten krijgt, dat je een belletje rinkelt. En op een gegeven moment gaat die hond al kwijlen als die het belletje hoort. En dat kun jij dus ook doen. Dat op het moment dat jij belastingen hoort, dan denk je O, ik mag weer druiven eten.

[00:00:50] En dan maak je het veel leuker.

[00:00:58] Maud Mollen: Welkom bij Roeping Gezocht, [00:01:00] waarin ik op zoek ga naar mijn roeping door met anderen te kletsen over of zij hun roeping wel hebben gevonden, juist niet. En soms een stukje expertise erbij. Uh en vandaag ben ik met Nina welkom. 

[00:01:11] Nina van den Bosch: Hallo. 

[00:01:13] Maud Mollen: Uh, jij bent natuurlijk psycholoog. Of vind je dat label niet meer passen?

[00:01:18] Nina van den Bosch: Jawel, uh, ik heb mezelf juist expliciet psycholoog genoemd en geen therapeut omdat ik echt daadwerkelijk de juiste opleiding ervoor heb gedaan. 

[00:01:25] Maud Mollen: Ja. 

[00:01:25] Nina van den Bosch: En toen dacht ik van ja, daar hoort gewoon psycholoog bij. 

[00:01:28] Maud Mollen: Ja, maar je bent niet, in hoe jij het uitvoert volgens mij niet meer echt een standaard psycholoog hoe wij het beeld voor ons hebben van een GGZ-psycholoog misschien.

[00:01:37] Wat, doe jij anders? 

[00:01:39] Nina van den Bosch: Ik ben een vrijgevestigde psycholoog, dus dat betekent dat ik niet aangesloten ben bij zorgverzekeringen. Dus mensen betalen particulier gewoon aan mij. Omdat ik merkte dat, uh, de regels waar je je aan moet houden, de diagnoses waar je mee moet werken, dat, ja, dat mijn lichaam dat eigenlijk niet heel fijn vond.

[00:01:59] En [00:02:00] dat ik ook zoiets had van ja, dit is niet, uh, ja, waar ik in geloof en waar ik voor wil staan. En zo ben ik eigenlijk voor mezelf begonnen. 

[00:02:07] Maud Mollen: Ja, want eigenlijk zeg je het al heel mooi van en dit is ook een beetje het beeld hoe ik jouw verhaal in mijn hoofd heb. Dat je eigenlijk wel, uh, in de basis jouw, jouw weg is best wel rechtlijnig gegaan van oké, ik ben psychologie gaan studeren en ik werd psycholoog.

[00:02:22] Maar dat je binnen psychologie meer bent gaan strugglen van waar moet ik mijn plekje vinden? Klopt dat? Of was het daarvoor ook al niet zo duidelijk als ik dacht ? 

[00:02:32] Nina van den Bosch: Uh, het begon bij mij. Ik, ik heb, ik begon op de mavo, dat weten heel weinig mensen. Ik kom van vmbo-t af en toen wilde ik eigenlijk, ja, meteen wel naar de havo.

[00:02:42] En toen heb ik heel veel moeite moeten doen voor de havo. En na de havo dacht ik: ja, ik ga bedrijfskunde doen omdat mijn vader dat heel graag wilde. Dus ik had me eigenlijk ingeschreven ook voor bedrijfskunde, heette bedrijfskunde mer of zo in Den Haag. En toen ging, toen nam ik een tussenjaar, ben ik [00:03:00] lekker naar Nieuw-Zeeland gegaan en ben ik me echt gaan afvragen: ja, waar word ik nou echt gelukkig van?

[00:03:05] En toen bleek dat mensen helpen en inzichten geven dat ik dat heel leuk vond. En toen kwam ik uit op toegepaste psychologie. Ben ik dat in Leiden gaan studeren, want daar kom ik ook oorspronkelijk vandaan. En toen had ik m’n propedeuse gehaald omdat het me allemaal net iets te makkelijk afging. En ik was eigenlijk op de havo gewend om heel veel moeite ervoor te moeten doen.

[00:03:26] Dus ik dacht: weet je wat, ik ga naar de uni. En dat ben ik in Tilburg gaan doen omdat ik ooit in groep zeven, uh, met topografie Tilburg had geleerd, zei ik: daar ga ik later wonen. En zo ben ik in Tilburg, uh, gekomen. 

[00:03:39] Maud Mollen: Waarom dacht je dat op dat moment ? 

[00:03:41] Nina van den Bosch: Ik weet niet, dat– ik heb soms van die rare inzichten altijd gehad en ik ben me altijd daaraan vast blijven houden.

[00:03:46] Dus op het moment dat ik de mogelijkheid had om naar Tilburg te gaan, ben ik dat gaan doen. Ja. 

[00:03:52] Maud Mollen: Dat is zo grappig. Het was dus niet soort van een, een grapje als kind. Het was gewoon een soort van spiritueel inzicht [00:04:00] eigenlijk al. 

[00:04:01] Nina van den Bosch: Ja, dat zou je inderdaad kunnen zeggen ja. En ik ben ook nog met mijn vader toen twee of drie keer gewoon naar Tilburg gegaan omdat ik daar zo graag heen wilde.

[00:04:09] Dus toen zijn we ook naar de Tilburgse kermis geweest en ik was helemaal, ik vond het helemaal leuk. 

[00:04:13] Maud Mollen: En was het zo leuk als je dacht toen je er eenmaal ging wonen? 

[00:04:17] Nina van den Bosch: Uh het, uh, het was een leuke stad, zeg maar, daar voelde ik me wel op mijn plek. Maar uh alleen, hè, voor het eerst op jezelf, uh zonder ouders, nieuwe stad, nieuwe mensen leren kennen.

[00:04:29] Uh ik was ook be– ja, ik ben best wel direct, hè, dat is niet echt veranderd. Uh maar dat is wel iets anders dan de Brabantse gezelligheid. Uh dus het was wel even een acclimatisatie, ja. 

[00:04:41] Maud Mollen: Ja, ja. Oh, ik dacht juist altijd dat Brabanders heel direct waren, maar dat is natuurlijk niet, want alles moet gezellig blijven.

[00:04:49] Ja, 

[00:04:49] Nina van den Bosch: mensen zij kunnen nog steeds direct zijn, maar ik ben wel een, uh, een, uh, stukje erger. 

[00:04:55] Maud Mollen: Ja. En je zegt, dat je naar, uh, Nieuw-Zeeland ging [00:05:00] toch? Nieuw-Zeeland zei je. had je daarbij echt de insteek van ik ga daar op zoek naar, uh, mi-mijn pad of zo? Of dacht je gewoon leuk, ik ga daar heen en kwam dat daar tot stand?

[00:05:13] Nina van den Bosch: mijn moeder was naar Nieuw-Zeeland geweest toen zij jong was, dus, want we hebben daar familie wonen, dus ik dacht ja, dat ga ik ook doen. Uh, en ik ben iemand nog steeds wel dat ik heel spontaan dingen kan, dan kan gaan doen zonder er echt over na te denken. En dan doe ik het en dan denk ik: oh ja, weet niet of dit slim was.

[00:05:32] En maar, en ik vond het heel leuk in Nieuw-Zeeland en ben er vier maanden geweest. Lekker bij familie gezeten, uh, maar het was niet per se van ik ga mezelf daar vinden. Dat, zo bewust was ik toen ook echt nog niet. Toen was ik negentien of twintig. En ja, maar daar had, was ik wel gaan nadenken van wat wil ik nou echt met mijn opleiding?

[00:05:52] En is bedrijfskunde nou echt the way to go? 

[00:05:55] Maud Mollen: Ja, het is echt, echt heel toevallig dat ik gisteren [00:06:00] iemand anders in de podcast had die zeg maar ook twijfelde tussen bedrijfskunde en psychologie. Dus nu zit ik te denken van is daar dan een lijntje tussen of zo? Gebeurt dit vaker? Misschien moeten we even iemand zoeken die cijfers kan, uh, opvragen.

[00:06:14] Nina van den Bosch: Ja. 

[00:06:16] Maud Mollen: Uh, en dus op, toen je in Nieuw-Zeeland was, kwam het gewoon op je pad dat je opeens dacht dit vind ik leuk om te doen. welk beeld ik er dan meteen bij heb, want je zei van wat ik, wat dan jou leuk leek was mensen helpen en dat je daar veel energie van kreeg. Uh, ik zie het dan meteen voor me dat zeg maar je een soort vriendengroep hebt opgebouwd die altijd naar jou komen met hun problemen en dat je gewoon vaak gratis adviezen zit te geven.

[00:06:42] Was, was dat het zeg maar waardoor je het inzicht kreeg? 

[00:06:45] Nina van den Bosch: Ja, best wel. Ik, ik merkte gewoon dat ik het heel leuk vond dat als mensen problemen hadden dat, dat ik dan inderdaad advies mocht geven. Maar ik zei wel al meteen van ja, ik hoef niet die hele depressieve mensen, want ik had ook een vriendin en die had best veel depressieve klachten.

[00:06:59] En ik [00:07:00] dacht ja, dat wil ik niet. En daar hou ik ook nog steeds aan vast. Dat ik denk ja, maar de hele depressieve gevallen, dat hoeft van mij niet. Uh, omdat ik gewoon veel meer plezier eruit haal uit, uit vrouwen die, ja, waarbij het eigenlijk wel gewoon goed gaat. Ze kunnen gewoon in het leven functioneren.

[00:07:14] Alleen ze hebben wel soms dat ze tegen dingen aanlopen, dus dat is eigenlijk altijd er ook wel in gebleven. 

[00:07:20] Maud Mollen: Ja. Ja, snap ik. Lijkt me best wel lastig. Nou, misschien heb jij daar helemaal niet mee gestruggeld, maar, he-heb je ooit het gevoel gehad van ik, een soort verplichting van ik moet iedereen helpen of zo?

[00:07:37] Nina van den Bosch: Ik heb wel vroeger gehad dat ik dacht van als iemand naar me toe kwam en die die vertelde iets dat ik dacht o, maar heb je hier al aan gedacht? Weet je wel. Dus dat is dat wel. Maar ik heb nooit gedacht van ik zie allemaal mensen lopen en ik moet ze allemaal helpen. 

[00:07:51] Maud Mollen: Ja, ik heb dus op een gegeven moment in mijn hoofd gehad van alleen de, uh, alleen mensen die iets heel heftigs hebben meegemaakt [00:08:00] hebben echt hulp nodig.

[00:08:02] En als hoe meer je je in gaat verdiepen in psychologie en spiritualiteit denk je van: oh mijn god, iedereen kan hier iets aan hebben. En dan wordt het al helemaal moeilijk om te bedenken wie moet ik ook iets geven. Als in ik ben geen psycholoog, maar ik vind dat wel heel leuk. Dus dan hoor je van iemand van ja en dit en dit is met me aan de hand en dan gaan meteen alle radars van oh, misschien kun je dit en dit en dit proberen.

[00:08:27] En het werd dus alleen maar erger hoe meer ik wist, hoe, hoe meer mensen eraan kon, iets aan konden hebben. Dus dat lijkt me da-daardoor dacht ik van misschien is het wel moeilijk om daarin te begrenzen, maar alleen maar fijn als jij dat niet hebt. 

[00:08:41] Nina van den Bosch: Dat is ook, of dat is ook dat leer je ook vanzelf.

[00:08:44] Want in het begin ga je inderdaad iedereen proberen te helpen en dan merk je dus van wacht even, niet iedereen wil eigenlijk geholpen worden. En dat heb ik nu ook nog steeds. Als ik iemand spreek, dan zeg ik tegen haar van ja, he-heb je hier hulp bij? En als ze zeggen nee, dan zeg ik ja, [00:09:00] wil je mijn hulp?

[00:09:00] Nee. Ja, oké. Weet je, ik ben niet. Ik hoef niet jou te redden. Weet je, ik dat, dat is niet, uh, niet aan mij. 

[00:09:07] Maud Mollen: Ja, snap ik. Dat is wel een mooie. Is dat ook een verschil van, misschien het in loondienst dit doen en het voor jezelf doen dat je daar, uh, makkelijker zelf in kan kiezen wie je we-wel wil of niet wil helpen.

[00:09:22] Nina van den Bosch: Ja, als je voor jezelf, uh, begint kun je makkelijker kiezen wie je wel en niet wil helpen. Want in de GZ is het gewoon ja, je krij-krijgt gewoon klanten en je mag wel een beetje aangeven wat je leuk vindt, maar ja, je bepaalt niet, uh, ja, of je iemand echt af kan wijzen. Ik heb daar wel ook gesprekken met mensen over gehad, want ik dacht bij mezelf ik weet nog wel, ik was op zoek naar een stage en toen zei ik zo van: ja, maar wat als je nou een klant of nou in, hè, in de GZ spreken van cliënten, wat nou als je een cliënt krijgt en je denkt ja dit, dit gaat hem echt niet worden.

[00:09:51] En daar is eigenlijk dus geen mogelijkheid toe. Da– ik, ik denk dat ik daardoor wel een paar keer ben afgewezen voor een stage omdat ik dat dus zei. Want in mijn hoofd was het van: ja, maar je gaat [00:10:00] toch niet iemand helpen als je denkt van: ja, maar sorry, maar ja, dit gaan we echt niet doen. Terwijl nu met een eigen bedrijf is dat eigenlijk best wel normaal.

[00:10:06] Dat als ik denk van ja iemand, we hebben geen klik of iemand stelt zich niet open, dan hoef ik diegene niet te behandelen en het gebeurt eigenlijk nooit omdat je dus al zo’n instelling hebt. Maar ik merkte bij de GZ dat het wel echt was van ja, maar je gaat eerst altijd kijken of je iemand kan helpen.

[00:10:22] Terwijl ik denk ja, maar als jij voelt van ja dit, dit wordt hem niet, waarom zou je je dan in allerlei bochten gaan wringen om het wel te doen? 

[00:10:30] Maud Mollen: Ja. Eigenlijk is het natuurlijk best wel gek, want die klik is zo belangrijk. 

[00:10:36] Nina van den Bosch: Jap. 

[00:10:37] Maud Mollen: Ja. 

[00:10:38] Nina van den Bosch: En dat is zo zonde ook, hè, want in de GZ is het nu ook als jij een behandeling wil in de GZ, dan kies jij dus een psycholoog uit.

[00:10:47] Heb je een jaar een wachtlijst en op het moment dat je dan geen klik hebt, dan denk je: ja, wat nu? Want je wil niet nog een jaar op een wachtlijst. 

[00:10:55] Maud Mollen: Ja. En je hebt geen– inderdaad, bij jou heb je dan natuurlijk gewoon, e-effe een gratis [00:11:00] kennismaking of zo, bij die klik even kan voelen, maar dat kun je daar niet doen voordat die wachtlijst begint.

[00:11:06] Eigenlijk is dat heel gek. 

[00:11:08] Nina van den Bosch: Er zijn psychologen die het wel hebben, maar het zijn dus ook weer vrijgevestigde psychologen. Dus het is, het is zoeken in een, in een speld in een hooiberg. 

[00:11:14] Maud Mollen: Ja. nou toen had jij bedacht dat je dan psychologie wilde gaan doen. Uh, dat wist je meteen zeker. 

[00:11:22] Nina van den Bosch: Ja. Ja. 

[00:11:23] Maud Mollen: En, en sindsdien is het ook gewoon geweest– toen je ermee begon dacht je ook van: nou, dit is nog steeds leuk.

[00:11:30] Je hebt ook nooit meer teruggekeken en getwijfeld dan? Vraagteken. 

[00:11:35] Nina van den Bosch: Ik heb niet meer getwijfeld over psychologie, maar wel de richting binnen psychologie. Want ik weet nog heel goed: ik zat in mijn allereerste college op de uni en toen zei die man van: ja, 90% van jullie wordt geen psycholoog. En toen dacht ik: oh.

[00:11:49] En toen is er iets in mijn hoofd gegaan van: oh, ik kan dus geen psycholoog worden. Dus toen, toen dacht ik van: nou, ik ga gewoon alle andere richtingen op. Dus toen ben ik sociale psychologie gaan doen. Dus ik weet echt ziek veel van [00:12:00] groepsdenken en zo. En ja, heel interessant allemaal. En toen bedacht ik me dus een half jaar voordat ik af ging studeren van mijn bachelor, bedacht ik me: oh, ik wil toch eigenlijk de klinische psychologie kant op.

[00:12:11] Dus heb ik alles omgegooid. Ja, he-heel dramatisch verhaal wat er allemaal toen gebeurde. Maar het is me gelukt. En toen ben ik klinische psychologie gaan doen. 

[00:12:19] Maud Mollen: Ja, want daar moet je dan volgens mij nog iets extra’s voor doen, toch? Voordat je dat o-ook echt mag gaan uitvoeren. 

[00:12:25] Nina van den Bosch: Ja, ik zeg altijd: als je ooit twijfelt of je, uh, klinische psychologie, dus echt psycholoog wil worden of iets anders.

[00:12:31] Kies altijd klinische psychologie. 

[00:12:33] Maud Mollen: Ja. 

[00:12:33] Nina van den Bosch: Want daarmee kun je wel al het andere doen. Maar met al het andere kun je geen klinische psychologie doen. 

[00:12:39] Maud Mollen: Ja. Oh, wel heel gaaf dat je dat dus toch– ja, dat is dus echt wel inderdaad iets van jou. Dat jij best wel, uh, rigoureus dan meteen een keuze maakt en ervoor gaat of zo.

[00:12:50] Nina van den Bosch: Ja. Ja, dat was met mi-, met, met mijn eigen praktijk ook. Ik dacht bij mezelf: ja, dit gaan we gewoon doen en binnen een– ja, ik heb, ik heb nog redelijk lang gewacht. Ik heb er een [00:13:00] jaar erover gedaan om mijn loondienstbaan op te zeggen. Maar ja, het was wel van: we gaan hiervoor en dit wordt een succes. 

[00:13:06] Maud Mollen: Ja, uh, want jouw leun-, loondienstbaan was ook op de universiteit, toch?

[00:13:11] Als ik het goed zeg. Ja. Wat, vond je dat ook heel leuk of wat– was dat, uh- Was dat ook op een bepaalde manier iets wat met jouw roeping te maken heeft? Want het is natuurlijk wel communiceren met mensen in contact zijn. 

[00:13:26] Nina van den Bosch: Ja, het was best wel toevallig, want ik m-, ik, ik moest eigenlijk heel snel een baan hebben toen ik afgestudeerd was, want ik moest verhuizen en daarvoor, ja, voor een nieuw appartement had ik een loonstrook nodig.

[00:13:37] Dus toen ben ik eigenlijk daarvoor gaan stude-, uh, gaan solliciteren voor, uh, docent op de universiteit. Uh, en toen weet ik nog wel, want ik was afgestudeerd, dus ik wilde eigenlijk ook nog gaan reizen. Dus ik zat in China mijn sollicitatie te, te doen. Oh, wat een paniek was dat. En toen daarna ben ik dus gaan werken op de uni en ik vond het best wel heel erg leuk, want je hebt heel veel contact met mensen.

[00:13:58] Ik was ook mentor van vier of vijf klassen, dus [00:14:00] dat vond ik ook superleuk. En toen mocht ik, b-, van de universiteit mocht ik de opleiding Acceptance Commitment Therapie doen en toen merkte ik wel dat het echt begon te kriebelen van ja, dit is toch supervet om mensen therapie te mogen geven. Ja. En toen ben ik dus voor mezelf begonnen.

[00:14:15] Maud Mollen: Ja. Is dat, ondernemerschap of zo, dat zit misschien ook wel een beetje in jullie familie. Jouw zus is ook ondernemer. 

[00:14:23] Nina van den Bosch: Ja, en mijn vader was ook, uh, ondernemer. 

[00:14:26] Maud Mollen: Ja. Ja. Dus dat zit toch misschien wel een beetje in je bloed. 

[00:14:30] Nina van den Bosch: Ja. 

[00:14:31] Maud Mollen: Ja. 

[00:14:32] Nina van den Bosch: Ja. 

[00:14:32] Maud Mollen: Is dat— wat vind je daar tot nu toe van? Voelt het ook een beetje als een roeping?

[00:14:40] Nina van den Bosch: Ik, het voelt heel fijn omdat ik heel veel vrijheid heb en heel erg kan. Ik voel heel erg van ja dit, dit is het, weet je. Ik zou nooit meer terug willen in loondienst, want ik merk gewoon dat ik, kijk, ik ben psycholoog, maar ik vind collega’s gewoon is niet mijn ding. Contact met, met collega’s is gewoon ik vind het niet fijn, maar contact met [00:15:00] mensen die geholpen willen worden, dat vind ik wel heel fijn.

[00:15:02] Maud Mollen: Ja. 

[00:15:03] Nina van den Bosch: En ja, en in dat opzicht zou ik dus nooit terug willen. Omdat, het deel collega’s vind ik altijd zoveel gedoe omdat ik eigenlijk nooit mijn plek daarin heb gevonden. Ik heb altijd zoveel gedoe gehad met collega’s dat ik, ja, dat ik echt daardoor afgeschrikt ben. Terwijl ik denk, uh, ik zit nu, uh, in een samenwerking, dus dan heb je ook een soort collega’s en ik merk dat ik me daar wel heel erg op mijn plek voel.

[00:15:27] Dus ik merk dat, ja, het voor mij echt heel erg zoeken was naar wie zijn dan mijn mensen ook? 

[00:15:34] Maud Mollen: Ja, uh, grappig, ik heb het echt precies tegenovergesteld dat ik het juist, uh, het contact met collega’s veel meer waardeer. Ja, sorry, sorry aan mijn klanten dan met mijn klanten. Dus misschien is dat ook wel een soort teken dat loondienst misschien voor mij helemaal niet zo’n gek idee is.

[00:15:52] Het is natuurlijk roepinggezocht, dus ik probeer ergens halverwege ook een beetje te denken van: of ik zit ergens altijd in de achtergrond nog wel te denken: oh [00:16:00] toch, hoe kan ik mijn roeping hier ook een beetje in vinden? Uh, dus dit is dan misschien wel even nuttig inzicht. 

[00:16:07] Nina van den Bosch: Nou, ik zie dat op twee manieren.

[00:16:08] Aan de ene kant is het dus van oké, je vindt collega’s heel fijn, uh, en hoe komt het in je eigen bedrijf dan dat je eigenlijk nog niet de klanten aantrekt die jou gelukkig maken? 

[00:16:17] Maud Mollen: Ja. Ja, dat is zo. Dus het kan ook allebei zo zijn. Het kan ook allebei waar zijn. Ja. Ja. voelt jouw werk nu, heb je denk ik je roeping gevonden?

[00:16:28] Is dit jouw roeping? 

[00:16:31] Nina van den Bosch: Ja, een eigen bedrijf, psycholoog zijn, mensen helpen, dat is echt mijn, mijn roeping. Ik zeg ook dat is mijn passie en daar, daar, daar ga ik ook echt volledig voor. Uh, ik zeg alleen niet dat het, dat ik dit voor altijd blijf doen. Want het, het ondernemersleven is, het heeft zoveel curveballen.

[00:16:47] Dus op een gegeven moment kan ik gewoon daar ook weer in veranderen. Dat ik wel een eigen bedrijf blijf houden, maar bijvoorbeeld, ja nog, uh, meer ga spreken. Of dat ik juist nog meer netwerkevents ga organiseren. Of [00:17:00] dat ik zo’n groot bedrijf krijg dat ik mensen in dienst moet nemen en dat ik dus het stukje psycholoog zijn wat, een beetje loslaat.

[00:17:06] Dus daarin zit zoveel, ja nog, ja, het is allemaal nog heel erg vormend en dat vind ik ook zo leuk van een eigen bedrijf. Dus je weet niet wat er morgen gaat gebeuren. 

[00:17:16] Maud Mollen: Ja, waar ik nu aan zit te denken is, is, is een roeping misschien een soort van overkoepelende missie of zo. En dat alle onderdelen die jij nu doet allemaal bijdragen aan dat overkoepelende ding.

[00:17:28] Of zi-, of zijn die roepingen allemaal losse roepingen. Dus jouw praktijk is een roeping. Die netwerkevents zijn een roeping. Misschien komt er nog een roeping bij. Of is het zeg maar jouw roeping is bijvoorbeeld verbinden, vrouwelijke energie, weet ik veel. En zijn al die dingen gewoon een onderdeel die na die roeping toestromen.

[00:17:48] Hoe zie jij dat ? 

[00:17:51] Nina van den Bosch: Ik ben heel erg toen ik mijn eigen bedrijf begon gaan voelen van wat, wat is mijn passie, weet je. Waar word ik nou gelukkig van? Ja. En bij mij is het dat ik [00:18:00] vrouwen dus in hun passie zet. Dat ik vrouwen help om, help om echt te kiezen voor zichzelf, voor hun passie. En dat ze dan echt vanuit, ja plezier en geluk gaan leven.

[00:18:10] En je ziet me ook helemaal stralen. Je voelt het ook in mijn energie. Dit is wat ik hier te doen heb. Ja. Alleen hoe ik dat uitdraag, dat is, dat is, heeft heel veel verschillende zijtakjes. 

[00:18:21] Maud Mollen: Ja, precies. 

[00:18:23] Nina van den Bosch: Dus elke keer als ik focus op waar haal ik nou plezier uit. En dat is aan de ene kant is dat mijn netwerkevent waarbij ik vrouwen dus echt met elkaar verbind, want dat vind ik fantastisch.

[00:18:33] Maar aan de andere kant is het ook om vrouwen inzicht te geven in waarom ze dingen doen en dus echt voor zichzelf te laten kiezen. En misschien is dat, ja, morgen weer nog iets anders. En dan heb ik zo allemaal leuke dingetjes waar ik echt gelukkig van word. 

[00:18:47] Maud Mollen: Ja. Ja, wel mooi, want jij zegt die zin nu heel, uh, vol overtuiging inderdaad van jouw missie.

[00:18:58] Of noem jij het een missie? Ja, hè . [00:19:00] Passie. Ik noem het mijn 

[00:19:02] Nina van den Bosch: passie, 

[00:19:03] Maud Mollen: ja. Ja . maar volgens mij is dat ook nog best een struggle geweest toch, om die echt— want heel veel mensen denken gewoon: oké, ik moet een soort pitch of een ideale klant voor mezelf opstellen en maak het soort van heel klinisch of zakelijk.

[00:19:20] Maar eigenlijk is het wel mooi om daar echt bij te bedenken van: dit is gewoon het zinnetje wat soort van mijn levensdoel is. Maak ik misschien weer heel erg hard voor mezelf, maar zo voelt het nu voor jou wel dat het niet een heel zakelijk zinnetje gewoon even is, maar dat het echt jouw soort levensdoel is.

[00:19:39] Nina van den Bosch: Ja, ik voel ook echt, ik voel het. Dat is het belangrijkste. Dat je dus ook echt voelt van: hé, dit, dit is mijn passie, dit is wat ik wil doen en dat is ook waar, waar ik vrouwen mee help. Van: ja, wat heb jij nou hier te brengen? Waar word jij gelukkig van? Want op het moment dat je daar voor kiest, dan gaat het allemaal vanzelf stromen.

[00:19:57] En dat, dat gun ik iedereen. [00:20:00] 

[00:20:00] Maud Mollen: Ja. dus komen vrouwen ook echt letterlijk naar jou toe met het ding van: ik ben op zoek naar een roeping of ik weet niet waar mijn pad nu naartoe gaat. Ik ben op zoek naar mijn passie, is dan misschien een betere. Is dat een vraag die jij ook krijgt? 

[00:20:16] Nina van den Bosch: Dat dus niet. Daar ben ik de laatste tijd dus ook heel erg mee bezig geweest van: ja, hoe maak je dit nou concreet?

[00:20:21] Want het is best wel een vaag begrip. En inderdaad, mensen komen niet echt naar mij toe van: goh ja, ik zou een passie willen. Wil jij me daarbij helpen? Dus waar ga je dan naar kijken? En voor nu vind ik het dus heel leuk. Ik merkte namelijk dat ik heel veel zelfbewuste vrouwen aantr-, aantrok die echt wel snappen hoe het leven werkt.

[00:20:36] Dat waar hun trauma’s vandaan komen. Alleen, ja, in hun gedrag merken ze dus die bewustheid nog niet, waardoor hun gedrag op hun werk of in hun relatie best wel hun tegenstaat. En dan gaan we dus daarnaar kijken. En dan zie je dus dat op het moment dat ze— ik, ik ben ook nog, uh, heel erg, uh, ik heb me ook nog heel erg verdiept in emoties, want dat vind ik ook interessant, dus daar [00:21:00] kijk ik dan ook nog heel erg naar.

[00:21:02] En zo, ja, maak ik het steeds concreter. Maar het is nog niet zo concreet als ik zou willen. Maar we komen steeds, uh, wat meer in de hoek. Ja, in de juiste hoek. 

[00:21:10] Maud Mollen: Ja, dus het is wel, daar zat ik ook nog aan te denken van: stel je hebt bijvoorbeeld iets heftigs meegemaakt of Ja, ik, ik ben, ik ben er meteen heel erg in negatieve benamingen of wel.

[00:21:25] Ik wou zeggen: er is iets niet met je in orde, maar dat is natuurlijk niet zo . Je bent oké hoe je bent al

[00:21:34] Krijg ik altijd van jou op mijn kop als ik dit zeg . 

[00:21:37] Nina van den Bosch: Ja, ik zou het gewoon zeggen van: je hebt een intense gebeurtenis meegemaakt. 

[00:21:41] Maud Mollen: Ja, dus dan, is het eigenlijk bijna onmogelijk op dat moment om zo dicht bij jezelf te staan dat je een nieuwe passie kunt vinden of iets zeker kan weten over een heel nieuw pad.

[00:21:55] Kan dat, klopt dat, een beetje? 

[00:21:58] Nina van den Bosch: Je kan een intense gebeurtenis [00:22:00] hebben meegemaakt, maar als je die nog niet een plek hebt gegeven, dan kan dat van invloed zijn op de keuzes die je maakt. Dus op het moment dat je dat dus een plek gaat geven, dan komt er ook meer ruimte om juist te gaan voelen van: hey, wat, wat vind je nou leuk?

[00:22:12] Ik had ook een keer bijvoorbeeld een, een, een klant en die had eerst nog heel veel shit op te ruimen voordat ze echt kon kijken naar: hey, wat vind ik nou echt leuk om, uh, te doen? Ja. 

[00:22:21] Maud Mollen: Ja, en wat, is een beetje het teken dat je denkt van of dat je kan voelen bij jezelf van: nu ben ik er klaar voor, nu heb ik genoeg opgeruimd

[00:22:32] Ik zie het weer meteen heel klinisch als een soort pro-procentenbalk . Wat is het punt dat je kan voelen van: nu ben ik er echt klaar voor om wel weer- Daar naar dit soort dingen te gaan kijken. 

[00:22:46] Nina van den Bosch: Ik denk niet dat er een bepaald iets is van: o, dit is het signaal dat. Het is gewoon, het komt vanzelf. Dus op het moment dat jij dan voelt van: o, uh, ik ben de laatste tijd wat meer aan het nadenken over, over mijn passie of ik ben de laatste tijd aan het nadenken [00:23:00] van: hé, ik zit in loondienst, maar ik vind het niet heel fijn of m’n baan is niet echt meer een tien.

[00:23:04] Dan, dan, het komt vanzelf allemaal, want het leven gaat niet, uh, aan jou, ja, aan jou zeggen van: uh, o ja, je vindt je b-, uh, baan eigenlijk niet heel chill, maar er zijn nog 28 andere dingen. Maar je moet ze alle 28 nu doen. Nee, dat, het komt vanzelf, dus m-maak je daar ook niet te druk over en voel dat, ja, vooral zelf aan van: hey wat, wat heeft nu de prioriteit?

[00:23:26] Maud Mollen: Ja, volgens mij is dit voor jou nu best wel een, een van jouw volgens mij kernboodschappen toch? Het woordje vertrouwen. 

[00:23:35] Nina van den Bosch: Mhmm. 

[00:23:36] Maud Mollen: Hoe, komt dat hierin terug? Wat, uh, wat doe jij met vertrouwen? Hoe werk je daar naartoe ? 

[00:23:42] Nina van den Bosch: Nou, wat ik zelf heb geleerd ook en wat ik dus ook aan, aan mijn klanten leer, is dat op het moment dat jij vanuit een veiligheid keuzes leert maken, ga je vanzelf keuzes maken waar je op kan vertrouwen.

[00:23:53] Dus ik leer al mijn klanten aan om veiligheid in zichzelf te gaan voelen. En dan zorg ik er [00:24:00] dus voor dat jij contact kan maken met die veiligheid die je voelt in je lichaam. En dan ga je dus, stel je moet een keuze maken. Eet ik, uh, eet ik vanavond bij een restaurant of ga ik zelf koken? Ik noem even een, uh, een voorbeeld en dan ga je even terug naar je veiligheid en dan voel je dus van: hey, wat wil ik nou echt?

[00:24:18] En dat kan ook met, met m’n relatie. Weet je, als je wordt dan, als je wordt getriggerd dat je even teruggaat naar die veiligheid van: hey, wat, wat, wat wil ik nou eigenlijk in mijn relatie? Wat is nou die trigger? Ja. 

[00:24:30] Maud Mollen: Ja. En is het dan zo, dat het tegenovergestelde van die veiligheid altijd onveiligheid was daarvoor?

[00:24:39] Nina van den Bosch: Het kan ook schijnveiligheid zijn. 

[00:24:41] Maud Mollen: Ja, ja. Dus je hoeft niet meteen bij jou te komen, zeg maar altijd met het idee van: ik ben onveilig gehecht. Ik heb, uh, ik voel me altijd onveilig. Dat hoeft het niet te zijn, zeg maar. 

[00:24:53] Nina van den Bosch: Nee, want vaak zijn mensen daar ook niet zo bewust van. We weten dan wel van: hé, ik ben onveilig gehecht.

[00:24:58] Want ja, negen van de tien mensen is [00:25:00] onveilig gehecht. Ik kom er weinig tegen die eigenlijk veilig gehecht zijn. Mhmm. En als je daar dan dus, ja, je loopt niet zo rond met ik ben onveilig gehecht, dus ik moet nu veilig meze-, ja, veiligheid, uh, krijgen. Het is meer dat je echt gaat kijken van: hé, wa-, hè, we merken als eerst het topje van de ijsberg en dat is het gedrag.

[00:25:19] Dus je gaat bijvoorbeeld kijken: oh, ik sch-, ik snauw tegen mijn partner of, uh, ik, ik ga ik, ik word overwerkt omdat ik niet helemaal gelukkig ben in mijn werk. Of, uh, ja, ik merk gewoon dat mijn emoties soms alle kanten ga-opgaan of dat ik me heel erg terugtrek. Uh, dat zie je ook heel vaak en, en dat is dan het gedrag waardoor je merkt: hé, misschien, misschien gaat het niet zo steady.

[00:25:40] Ja. En daarom, ja, daarom trek ik ook die vrouwen aan die eigenlijk wel weet van: hé, ik vertoon dit gedrag en daar zijn ze echt bewust van. Maar ze weten eigenlijk niet van: hé, hoe verander ik dat nou? 

[00:25:51] Maud Mollen: Ja, dus eigenlijk als ik er dan een soort stappenplannetje van maak, is het eerste , eerste dingetje van: misschien [00:26:00] realiseren dat het, dat de dingen die je doet misschien onveiligheid kunnen zijn.

[00:26:05] Dan kijken: hoe kan ik contact maken met veiligheid? En dan een beetje gaan oefenen. Hoe kan ik die veiligheid inzetten om voor, voor mezelf keuzes te maken? Klopt dat een beetje? 

[00:26:19] Nina van den Bosch: Zo zou je het inderdaad kunnen zeggen. Ja, ik kijk altijd eerst naar wat, wat voelt iemand? Dus toch die, het stukje emoties. Waar, waar zit je daar op die schaal?

[00:26:28] Want als iemand ja, ik had wel e– ik heb wel eens mensen en dan zeg ik van: ja, wat voel je nu? En dan krijg ik alle antwoorden behalve een gevoel. En dan denk ik: ja, hier hebben we nog even werk aan de winkel te doen. Want als jij nog niet in contact bent met je lichaam en de hele tijd in je hoofd zit, dan kan ik je wel veiligheid laten voelen.

[00:26:44] Maar als dat, als het nog niet eens veilig voelt om veiligheid te voelen, dan kom je er niet. Dus- 

[00:26:48] Maud Mollen: Ja …

[00:26:49] Nina van den Bosch: het is een beetje aftasten waar iemand zit. 

[00:26:51] Maud Mollen: Ja, wat jij nu zegt laat me ook opeens denken aan dat jij, uh, ook best wel goed kan invoelen. [00:27:00] Ja. Dus als iemand zegt: ik voel me nu verdrietig, dan kun jij ook wel zeggen: volgens mij ben je nog boos.

[00:27:09] 

[00:27:09] Nina van den Bosch: Ja. 

[00:27:10] Maud Mollen: Hoe, zeg maar ik, ik heb dan heel erg het idee van: o, dan is het een logische stap om meer richting spiritualiteit te gaan. Maar jij maakt dan toch wel de bewuste keuze om wel bij psychologie te blijven. 

[00:27:21] Nina van den Bosch: Psychologie kan ook heel spiritueel zijn. Alleen ik heb gewoon die wetenschappelijke achtergrond.

[00:27:27] En ja, ik heb de laatste tijd wel mensen die zeggen: ja, maar waarom word je dan niet een spiritueel psycholoog? Maar ik denk: ja, maar mijn behandeling is niet– mijn behandeling daarin pas ik spirituele dingen toe. Alleen de behandeling zelf is niet heel spiritueel, want het is en blijft gewoon therapie.

[00:27:43] Alleen inderdaad het feit dat ik invoel met jou en voel wat jij voelt. Dat is het stukje wat spiritueel is en ik kan echt wel over je chakra’s en zo gaan praten. Alleen ik ben niet een chakra-expert. Ik ben geen human design expert of, of astroloog, dus dat laat ik allemaal achterwege. Waardoor het best wel een [00:28:00] gewoon een “platte therapiesessie” is om tussen haakjes.

[00:28:05] Ja. Maar dat het wel, uh, ja, dat ik wel echt met je invoel. 

[00:28:09] Maud Mollen: Ja, uh, want je zou het misschien kunnen uitleggen als een soort heldervoelendheid. en ik ken zelf maar weinig mensen dat als ze er eenmaal achter komen dat ze helderziend of heldervoelend of helderwetend zijn, dat ze daar Ehm, bij kunnen blijven van ik, nou oké, ik voel soms dat jij boos bent en klaar.

[00:28:31] Dus het is best wel bijzonder dat jij, en misschien komt dat door het vertrouwen hoor, dat jij er dan wel voor kan kiezen van oké, het is ook gewoon goed hoe het nu is. Ik maak er gebruik van, maar ik hoef er niet per se veel mee. 

[00:28:46] Nina van den Bosch: Het is niet dat ik, dat ik– ik zie het ook niet helemaal als, als heldervoelendheid.

[00:28:51] Dat is zeg maar toch het wetenschappelijke stukje is gewoon ik heb gewoon heel veel trauma gehad in mijn jeugd omdat mijn ouders emotioneel niet beschikbaar waren. Doordat mijn ouders [00:29:00] emotioneel niet beschikbaar waren, ben ik gaan compenseren door alles in te voelen, want daardoor kon ik ze toch begrijpen en de band en connectie ervaren.

[00:29:07] En vanuit daar ben ik dus, ja, heel heldervoelend geworden. En dat is ook best wel soms een ding met mijn familie, want ik voel precies wat mijn familie voelt. Maar als, als iemand dan in mijn familie zegt van: ja, maar dat voel ik niet, maar ik voel wel dat zij dat voelen, dan heb je een hele interessante discussie die niet altijd, ja, dat he– en dan, dan leer je dat ook maar op te geven van ja, ik ga niet deze discussie aan.

[00:29:29] Maud Mollen: Ja, dat 

[00:29:30] Nina van den Bosch: is echt lastig. Ja, en voor mij is, is, is dit dan het stukje heldervoelendheid, maar dan wetenschappelijk uitgelegd. En ik heb niet de behoefte om te gaan kijken van hey, kan ik ook, uh, uh, andere, uh, geesten of zo of andere dingen ga-daarmee gaan ontwikkelen, want dit is voor mij inderdaad goed. Maar ik heb soms het idee dat jij daar wel heel erg van bent.

[00:29:53] Dat als jij zoiets hebt van: hey dit, dit kan ik, dan moet ik het echt tot de volle potentie benutten. 

[00:29:57] Maud Mollen: Ja. Klopt 

[00:29:58] Nina van den Bosch: dat? 

[00:29:58] Maud Mollen: Klopt. Dit is ook wel echt iets [00:30:00] waar ik recent door iemand op ben geattendeerd. Dat het voor mij altijd meer, meer, meer is. dus dat is ook wel interessant om nog naar te gaan kijken. Waar komt dat vandaan?

[00:30:12] Want, uh, ook in deze zoektocht naar een roeping denk ik dat dat heel erg, een, een dwarsboom kan zijn ook. Omdat je dus, uh, niet vanuit vertrouwen of misschien ook niet vanuit veiligheid, maar, je kan in ieder geval niet nu tevreden zijn met wat er nu is. Terwijl misschien wat er nu is, is ook goed.

[00:30:37] Nina van den Bosch: Dat, dat, daar zou ik als eerst inderdaad al naar gaan kijken van, uh, hè, wanneer is het dan wel goed voor jou? 

[00:30:43] Maud Mollen: Ja. 

[00:30:44] Nina van den Bosch: En hoe kun je daar, hoe kun je tevreden zijn met waar je nu bent en waar je nu staat? Want dat geeft je veel meer rust. 

[00:30:52] Maud Mollen: Ja, precies dus. en dan is het misschien wel mooi om ook gewoon wel per dag te kijken van: [00:31:00] oké, er zijn ook wel echt dingen die ik niet zo leuk vind aan wat ik nu doe.

[00:31:05] Uh, en dit heb ik ook nog opgeschreven als soort dilemma van een roeping zoeken is te veel pressure, maar werk hebben wat je wel echt gewoon leuk vindt is wel een noodzaak denk ik. Dus daar zit een soort balans tussen. 

[00:31:22] Nina van den Bosch: Ja. 

[00:31:22] Maud Mollen: Vertel waarom hoeft het niet ? 

[00:31:25] Nina van den Bosch: Er zijn heel veel mensen die, die werk hebben voor, voor de inkomsten, voor het geld en die daarnaast dus een hele leuke hobby hebben waar ze zoveel voldoening uit halen waardoor ze het werk eigenlijk daarmee compenseren.

[00:31:40] Alleen ik zou dat niet kunnen. 

[00:31:41] Maud Mollen: Ja. 

[00:31:42] Nina van den Bosch: Ja, i-ik sta daar nie– ja, ik, ik heb daar andere keuzes in gemaakt, maar dat is dus ook een keuze die je kan maken. Ja. En dat is, moet maar net bij je kunnen passen dat je dat kan. 

[00:31:52] Maud Mollen: Ja, en dan is het dus heel belangrijk wat jij denk ik doet met cliënten is wel aanvoelen van: [00:32:00] waar ligt dan voor mij de grens dat, dat ik dit nog wil Dus, uh, als je op een gegeven moment zit te denken van: ik vind dit en dit en dit stom en ik ga met, uh, tegenzin naar dat werk toe, dan kun je ook een ander, prima baantje zoeken wat zeg maar naast je roeping hobby zit zeg maar.

[00:32:26] Nina van den Bosch: Ja, en dan is het ook nog belangrijk om dus te kijken van op het moment dat je dus met tegenzin naar je werk gaat, is dat dan zo groot dat het je mentale welzijn beïnvloedt? Of is het, kun je het nog handelen, maar heb je zoiets van: ja, dit is gewoon niet wat ik wil. En dat zorgt er ook voor dat de noodzaak om bijvoorbeeld iets anders te vinden minder groot hoeft te zijn.

[00:32:46] Maud Mollen: Ja, ik had van tevoren ook zitten denken van: hoe weet jij nu wat je roeping is? Is dat bijvoorbeeld dat– word jij bijvoorbeeld iedere dag wakker met het idee van: yes, ik heb zo’n zin in deze dag weer of in mijn [00:33:00] werk . Of zie ik dan helemaal roeping verkeerd voor me ? 

[00:33:04] Nina van den Bosch: Ja, dat zie je verkeerd . Nee, 

[00:33:07] Maud Mollen: uh, 

[00:33:08] Nina van den Bosch: hoe ik het zie is van, w-, j-je kan nooit elke dag een dag hebben die een 10 is.

[00:33:15] Hoe graag we dat ook zouden willen, dat kan niet. Want ik word ook wakker, vanochtend nog, dat ik dacht: oh god, deze dag. En dan gebeurt er in de ochtend alweer iets en dan denk ik: ja, hier heb ik ook helemaal geen zin in. Betekent dat dat ik mijn werk niet leuk vind? Nee, maar er gebeuren wel dingen die niet altijd een 10 zijn.

[00:33:33] En hoe beter je daarmee leert omgaan, hoe gelukkiger je wordt in het leven. En een eigen bedrijf heeft nogal veel, veel niet 10 dingen om het zo te noemen. Ja, ik bedoel, uh, ik, ik vind MailBlue, dat is een, uh, mailsysteem. Ik vind het vreselijk. Ik heb, ben er zo geen vrienden mee. Ik heb laatst weer heb ik per ongeluk gewoon acht mails naar andere mensen gestuurd.

[00:33:56] Ja, weet je, betekent het dat dat mijn werk als psycholoog niet [00:34:00] leuk is? Nee, alleen er zijn wel aspecten die ik gewoon echt niet fijn vind. 

[00:34:03] Maud Mollen: Ja. 

[00:34:04] Nina van den Bosch: Dus, maar hoe beter ik daar dus mee leer omgaan van: oh ja, weet je, ik heb nu gewoon even stress omdat ik acht verkeerde mails heb gestuurd. Maar ja, dan is dat het maar even en daarna moet ik daar even misschien van bijkomen.

[00:34:15] Maar ja, het heeft ook geen nut om me er weken druk om te maken dat iemand een keer een verkeerde mail heeft gehad. 

[00:34:21] Maud Mollen: Ja, ik heb dus wel het idee dat je best wel Goed in touch moet zijn met jezelf om dan dat te kunnen scheiden van elkaar. Dus om bij iedere activiteit los te kunnen stilstaan van: wil ik dit wel nog?

[00:34:37] Wil ik dit niet nog? Uh, in plaats van dat je denkt: ik vind MailBlue stom, fuck heel dit bedrijf . of ben ik dat misschien alleen maar dat ik dat zo snel denk. 

[00:34:50] Nina van den Bosch: Het, het is best wel dan links of rechts inderdaad. Of je gebruikt MailBlue en je hebt een bedrijf of je gebruikt het niet en je hebt geen bedrijf.

[00:34:55] Terwijl er zijn nog 2.800 middenwegen die je kan [00:35:00] kiezen. 

[00:35:00] Maud Mollen: Ja, precies. 

[00:35:01] Nina van den Bosch: En dat is die, die nuance die je steeds meer mag gaan voelen. Want je kan niet een baan hebben waarbij alles heel leuk is. Alleen hoe je ermee omgaat, met die dingen die niet leuk zijn, dat bepaalt of jij je leven leuk vindt. 

[00:35:15] Maud Mollen: Ja, dat is zo.

[00:35:18] Ik, zit steeds meer inderdaad te denken van misschien moet de titel van de podcast ook worden aangepast naar een soort passie gezocht of zo . Roeping heeft zo’n, zo’n pressure erop dat het echt het perfecte, volgende stap moet zijn dat het een soort van, van bovenuit op een gegeven moment wordt ingegeven van: jij mag nu, uh, mensen gaan helpen met, Weet ik veel.

[00:35:43] Dat weet ik dus nog niet. Nee, 

[00:35:45] Nina van den Bosch: maar 

[00:35:46] Maud Mollen: precies. Ja. Ja. Uh, dus ik heb het idee dat ik daar nog op zit te wachten. Maar misschien is dat niet handig. 

[00:35:54] Nina van den Bosch: Het is natuurlijk ook zo groot als je het zelf maakt. Op het moment dat jij denkt: ja, ik moet mijn [00:36:00] roeping vinden, dat moet nu en dat gaat me echt verder helpen in het leven.

[00:36:04] Ja, da-dan voelt het voor mij ook groot en zwaar. Maar als jij het ziet als: hé, weet je, mijn roeping is voor mij gewoon dat ik aan het uitzoeken ben wat ik leuk vind en waar ik echt gelukkig van word. Dan heb je hem al heel anders en dan maak je hem veel kleiner en behapbaarder. Alleen wat we doen als mens is dat we dingen soms zo groot maken en dat is zo zonde.

[00:36:22] Ik bedoel, ik doe dat ook hoor. Soms dan denk ik ook van: ja, maak ik echt van een mug een olifant. Heeft dat nut? Nee. Kost het me veel energie? Ja, maar ja, ik doe het nu wel eenmaal. Ja. En als ik dat dan inzie, kan ik er beter mee leren omgaan. Dus op het moment dat jij dus nu aan jezelf vanaf nu gaat vertellen van: voor mij is een roeping vinden gewoon kijken wat ik leuk vind en dat vanuit rust gaan uitzoeken.

[00:36:43] En dat hoeft niet iets zijn wat ik de rest van mijn leven elke dag ga doen en wat ik elke keer een 10 moet vinden. Dan maak je hem al veel behapbaarder. 

[00:36:52] Maud Mollen: Ja, ik denk dat dit goed aansluit bij een vraag van een kijker die we hebben gekregen. 

[00:36:57] Nina van den Bosch: Oh, wat leuk! 

[00:36:58] Maud Mollen: [00:37:00] Ja. de vraag is eigenlijk: kun je jezelf ook conditioneren om iets te doen of iets leuk te vinden wat je, wat niet per se in je aard ligt?

[00:37:07] Dus bijvoorbeeld: het lijkt je heel leuk om makelaar te worden, maar je bent iemand die totaal niet op kantoor kan zitten. Kan je, kan het dan toch werken? Kun je het dan toch werkend voor jezelf maken? 

[00:37:21] Nina van den Bosch: Dan is het dus zeggen we gaan kijken. Oké, wat vind je leuk aan het makelaarschap? Kijk, als jij het leuk vindt om mensen dingen te verkopen, dan hoef je niet per se op een kantoor te zitten en dan kun je ook nog hele andere dingen doen.

[00:37:31] Maar als jij echt het stukje leuk vindt van hè ik weet dat je het leuk vindt om mensen een huis te verkopen, dan kun je dus gaan kijken van ja oké, maar waarom vind ik dan dat kantoor nou zo vervelend? Wat zit daar? Weet je, dan denk ik al meteen van hey, wil je daar dan naar kijken? En je kan jezelf inderdaad ook conditioneren om om taken leuk te vinden.

[00:37:51] Dus ik vind zoiets als wel of geen makelaar worden een een grote conditionering, dus ik zou hem daar niet op inzetten. Maar [00:38:00] bijvoorbeeld als als ondernemer en heb je ook als niet ondernemer vind je bijvoorbeeld de belasting doen. Negen van die mensen hebben daar een hekel aan. Wat ik dan dus doe is op het moment dat ik de belasting moet doen zet ik een schaaltje chips neer.

[00:38:12] Wat lekker fruit. Dan maak ik het helemaal leuk voor 

[00:38:14] Maud Mollen: mezelf. 

[00:38:16] Nina van den Bosch: Ja, en dan vind ik het nog steeds vreselijk om te doen. Maar ik maak het ook leuk voor mezelf. En dat kunnen mensen dus ook ook doen. Dus op het moment dat jij een taak moet doen. Dus stel ik moet weer in Mail Blue iets doen, nou dan ga ik gewoon rustig met mijn schaaltje chips of met tomaatjes.

[00:38:30] Of misschien zeg ik dan oké, als ik mijn belasting heb gedaan of als ik Mail Blue heb uitgezocht, dan ga ik daarna naar de sauna of ga ik daarna lekker een rondje wandelen of een ijsje of een koffietje halen. Ja, ik zou niet zeggen doe het altijd met eten, want anders krijgen we dat weer. Eetstoornis dingen dus dat hoeft ook weer niet.

[00:38:46] Maar ja, je hebt ook gezonde dingen die je kan doen die je leuk vindt, dus kijk daar ook vooral naar. 

[00:38:51] Maud Mollen: Ja, in ieder geval even iets wat je leuk vindt. Positieve prikkel. 

[00:38:56] Nina van den Bosch: Ja, en je, want conditionering is natuurlijk die hond [00:39:00] met Pavlov. Dat elke keer als iemand als die hond eten krijgt dat je een belletje rinkelt.

[00:39:04] En op een gegeven moment gaat die hond al kwijlen als die het belletje hoort. En dat kun jij dus ook doen. Dat op het moment dat jij belastingen hoort, dan denk je oh, ik mag weer druiven eten. Nou en dan maak je het veel leuker.

[00:39:19] Maud Mollen: Ja, grappig. Oké, ik denk dat de luisteraar daar heel veel aan heeft die de vraag heeft gesteld. Ehm, ik denk dat we echt wel best wel veel praktische tips hebben gegeven van waar mensen die nu aan het strugglen zijn naar kunnen gaan kijken of ergens een beginnetje kunnen maken. Of misschien heb je wel een inzicht gehad van Oh hey ik blijkbaar.

[00:39:45] Ik doe deze dingen, maar blijkbaar komt dat dus bijvoorbeeld uit onveiligheid. Kan ook. Sowieso zet ik alle, uh, informatie van Dina in de shownotes, dus neem lekker contact met haar op dan. en ik ben dan nog altijd even benieuwd van: [00:40:00] wat zijn jouw toekomstplannen nu? Heb je nog ideeën of is dit gewoon al helemaal het juiste pad waar je op zit?

[00:40:08] Nina van den Bosch: Ja, voor mij is echt de sky is the limit. Weet je, ik zie mezelf over vijf jaar gewoon op grote podia staan en gewoon, uh, heel veel talks geven over psychologie, over jezelf. Uh, ja, jezelf verbeteren o-of groeien, meer vertrouwen voelen. Dus ja, dat, dat ik echt, uh, dat, dat gewoon Nina van den Bosch, dat dat echt een brand wordt en dat ik gewoon allemaal psychologen in dienst, uh, heb die allemaal ook kunnen invoelen.

[00:40:35] Die allemaal ook dezelfde gedachtewijze en techniek hebben die ik heb. En dat vind ik wel, uh, ja, fantastisch om het nog groter te maken zodat ik nog meer vrouwen kan helpen. 

[00:40:45] Maud Mollen: Dat is wel denk ik dan omdat het zo erg toch wel in lijn blijft met wat je nu aan het doen bent. Dus het is wel een toekomstplan van wat je van je bedrijf nu.

[00:40:56] Dus dat is misschien wel echt een teken van oké, je bent op het juiste pad. [00:41:00] 

[00:41:01] Nina van den Bosch: Ja, maar stel, stel ik bedenk over een jaar ik vind het helemaal niet meer leuk, dan zie ik het dan wel weer, want het leven, ja, er kan van alles gebeuren in een jaar dus. En om doordat ik dus erop vertrouw dat a-a-wat er ook gebeurt, dat ik het aankan, maakt het ook niet uit of ik dit over een jaar nog doe.

[00:41:20] Want we denken altijd, hè, we moeten nu een roeping kiezen en dan, dan moet ik dat voor de rest van mijn leven doen. Maar er is niets zo veranderlijk als de mens. Dus jij bent over een jaar niet meer wie je nu bent. Dus mocht jij twijfelen van: ja, wat als ik nu kies en het is fout? Ja, j-j-je mag er altijd op vertrouwen dat het wel weer goed komt en dat je alsnog ergens uitkomt wat je wel leuk vindt.

[00:41:41] En misschien in de tussentijd is het even geen tien. Nee, maar het komt altijd goed. 

[00:41:46] Maud Mollen: Ja. Ja, dat is wel weer echt een mooie om mee af te sluiten. Dat, gewoon dat stukje vertrouwen. Dus ook al zit je nu niet op je plek, kun je ook vanuit vertrouwen denken van: het komt wel. [00:42:00] Of zo. Ja. 

[00:42:02] Nina van den Bosch: Dat je vanuit vertrouwen er op, dat je er eigenlijk op vertrouwt dat het goed komt.

[00:42:06] Maud Mollen: Ja, precies. Mooi! Dank je wel voor je mooie woorden en voor de lessen. ik vond het echt heel leuk dat je er was. 

[00:42:17] Nina van den Bosch: Dank je wel dat ik hier mocht zijn. 

[00:42:18] Maud Mollen: En dan wil ik ook natuurlijk iedereen die heeft geluisterd heel erg, of gekeken, heel erg bedanken. Ik waardeer het echt heel erg. Uh, en als je me wil helpen om de podcast te laten groeien, dan kun je de podcast ook een beoordeling geven op het platform waar je luistert.

[00:42:32] Dus, uh, een duimpje of vijf sterren of op het plot-platform waar jij luistert is het misschien iets anders. je kunt, uh, alle informatie over Nina en over mij vinden in de shownotes en dan hoop ik dat jullie er volgende keer dan weer bij zijn.