Zo vindt een ADHD’er een roeping

[00:00:00] Maud Mollen: Welkom bij Roeping Gezocht waarin ik op zoek gaan naar mijn roeping door met anderen te kletsen over of zij hun roeping wel al hebben gevonden of juist niet. Eh, en deze keer hebben we ook een beetje expertise erbij, dus hopelijk kun je daar ook nog iets in brengen. En vandaag ben ik met Brenda Brekelmans, welkom!

[00:00:19] Hoi! Toen ik bij jou coaching volgde waren wij samen anderhalf uur echt aan. 

[00:00:25] Brenda Brekelmans: Ja, klopt. 

[00:00:26] Maud Mollen: Dus ik ben heel benieuwd hoe dat nu gaat. En, uh, dat is ook niet voor niks, want we zijn allebei echte ADHD’ers. Uhm, en daarvoor kwam ik ook bij jou. Dus je doet volgens mij nog steeds een hoop dingen, maar, uh, dat stukje was het business slash ADHD coachen.

[00:00:43] Brenda Brekelmans: Ja klopt. 

[00:00:44] Maud Mollen: Dus laten we meteen even op dat ADHD inzoomen. Wanneer kwam jij daar achter? 

[00:00:49] Brenda Brekelmans: Uh, 2,5 jaar geleden denk ik. Toen ik, uh, subtiel hier– mijn oudste had de diagnose al gekregen en toen, uh, kreeg ik subtiel te horen van Mark, met [00:01:00] wie ik toen nou vijf jaar– woonde we toen al vijf jaar samen? Nee, minder.

[00:01:04] Maar we woonden zeg maar drie jaar samen en toen kreeg ik ineens zo subtiel de opmerking: goh schat, zou jij ook geen ADHD kunnen hebben? En toen dacht ik: ja, ik denk het wel, want bij het invullen van haar lijst had ik al zoiets ja. Check, check, check. Uhm, en toen ben ik toch maar het labeltje ook gaan halen voor de andere kinderen in huis, zodat het voor hun weer makkelijker wordt om, uh, getest te worden.

[00:01:27] Dus ik weet het nu 2,5 jaar. Dus dat was je reden om ook echt, uh, de test aan te gaan. Je wist het voor jezelf wel al een beetje. Nou, het verbaasde me niet, zeg maar toen hij het zo, uh, zei en ik naar haar keek en zei wel: nou ja, wat dezelfde trekjes heeft als wat ik heb. En toch had ik er niet vroeger over nagedacht, zeg maar, want ik was wel dat dromerige meisje in de klas.

[00:01:50] En nou ja, dat soort, uh, dingen. Maar je hebt je 

[00:01:52] Maud Mollen: dus best wel dan een soort van goed gered of zo dan tot die 

[00:01:56] Brenda Brekelmans: tijd. Ja, ja, blijkbaar. Want, uh, ook toen ik getest was en dan [00:02:00] ga je daarna eigenlijk een traject in natuurlijk bij zo’n psycholoog die je dan nog wat gaat leren. En ik kreeg, uh, mijn stempeltje en toen zei die: ja, eigenlijk kan ik je niks meer leren, want je hebt al zo’n goede coping, dus doei.

[00:02:11] En daar stond ik op straat met: oké, ik heb ADHD. En nu? 

[00:02:15] Maud Mollen: Ja. 

[00:02:15] Brenda Brekelmans: Ja. Dus dat, uh, dus ja, blijkbaar had ik, ja, me al zo lekker aangepast en zoveel trucjes overal voor gevonden dat ik wel, uh. 

[00:02:24] Maud Mollen: Ja, want jij doet naast het business coachen heb je, ik weet niet of je nog steeds, maar je hebt natuurlijk ook heel veel assisterende functies gedaan of manager functies.

[00:02:34] Ja, 

[00:02:34] Brenda Brekelmans: ja, vroeger, uh, inderdaad wel de assisterende functies en nu als business manager ook nog wat ik ernaast doe. Want 

[00:02:40] Maud Mollen: ja, 

[00:02:40] Brenda Brekelmans: ADHD, dus je wilt niet één ding doen. 

[00:02:43] Maud Mollen: Ja, ja, ja. Maar het is wel bijzonder of zo dat je dat kan eigenlijk. 

[00:02:48] Brenda Brekelmans: Nou ja, dat. En ik vond het ook heel moeilijk, uhm. Toen, want ik werkte in eerste instantie alleen als online business manager en toen dacht ik ga ik naar buiten brengen dat ik ADHD [00:03:00] heb.

[00:03:00] Want 

[00:03:01] Maud Mollen: ja, 

[00:03:01] Brenda Brekelmans: die matcht niet echt lekker zeg maar, want dan moet je juist het overzicht en controle en structuur. Toen dacht ik ja, maar dan denken ze ADHD, dat is zo’n stuiterend iemand, die kan dat niet. Dus dat, dat was wel even een dingetje. 

[00:03:16] Maud Mollen: Ik vind dit ook heel lastig. Of dat ik hier wel of niet over ga delen zeg maar omdat ik dan het idee heb dat als ik dan een fout maak, dat mensen meteen ook denken oh ja, zie je wel.

[00:03:28] Brenda Brekelmans: Ja, ja, het is het is heel jammer vind ik nog dat er op ADHD echt zo negatief. Ja negatieve lading ligt zeg maar. Want wat vind 

[00:03:39] Maud Mollen: jij de positieve dingen? 

[00:03:41] Brenda Brekelmans: De hyperfocus als die niet te lang duurt. Ja, 

[00:03:44] Maud Mollen: ook zo heb je je bedrijf natuurlijk ook genoemd. 

[00:03:46] Brenda Brekelmans: Ja, dat ook nog ja. Dank je wel. En het out of the box denken ook wel.

[00:03:55] En ja, die vind ik eigenlijk allebei wel heel prettig. 

[00:03:58] Maud Mollen: Ja, want mensen zeggen [00:04:00] altijd creativiteit, maar ik weet nooit zo goed wat ik daar mee aan moet. 

[00:04:04] Brenda Brekelmans: Nee, maar je kan ook creatief zijn in bedenken van oplossingen. Het is niet per se dat je een schilderij moet maken of zo zeg maar. 

[00:04:10] Maud Mollen: Ja, dat is ook zo, want als je mij nu voor een papiertje zet, dan weet ik niet zeg maar wat ik ga maken en hoe ik het ga aanvliegen.

[00:04:16] Brenda Brekelmans: Nee, maar jij had van de week een hele mooie post op Instagram en ik zit nu naar dat scherm achter je te kijken. Daar denk ik eraan. Dus je bent wel creatief, want die heb je zelf gemaakt. 

[00:04:27] Maud Mollen: Ja, ja, dat is wel waar. 

[00:04:29] Brenda Brekelmans: Dus je bent misschien niet creatief van ik ga tekenen en ik ga. 

[00:04:34] Maud Mollen: Ja, ja. En misschien is creativiteit inderdaad ook die gekke ideeën waarmee we altijd komen.

[00:04:39] Brenda Brekelmans: Ja, ja, dat denk ik. 

[00:04:42] Maud Mollen: Dus toen jij die ADHD diagnose kreeg, toen viel wel een puzzelstukjes op elkaar in elkaar. 

[00:04:46] Brenda Brekelmans: Ja, eigenlijk wel. Toen dacht ik aha. En ook wel van had ik dat maar eerder geweten, dan had ik dit of dat misschien niet gedaan. 

[00:04:55] Maud Mollen: Ja. 

[00:04:55] Brenda Brekelmans: Aan de andere kant ben ik ook blij dat ik het zo laat weet, want ik ben zeven jaar, [00:05:00] misschien wel bijna acht.

[00:05:02] Nou, in ieder geval ruim zeven jaar geleden voor mezelf begonnen en toen was ik net alleenstaand met vier kinderen waar de jongste twee drie van waren. En toen dacht ik goh, laat ik eens voor mezelf beginnen. Had ik geweten dat ik ADHD had gehad, had ik misschien gedacht hmmm, misschien moet je dit niet doen, maar ik ben wel blij dat ik het wel gedaan heb.

[00:05:20] Ik zou nu anders meer willen. 

[00:05:21] Maud Mollen: En toch is het ook heel typisch inderdaad dat je het hebt gedaan. 

[00:05:25] Brenda Brekelmans: Ja, ook dat. Ja, 

[00:05:26] Maud Mollen: typisch voor ADHD. Alsof dat. 

[00:05:27] Brenda Brekelmans: Ja, denk ik wel ja. 

[00:05:30] Maud Mollen: Ja, dat we gaan ondernemen. En misschien ook zonder plan soms. 

[00:05:33] Brenda Brekelmans: Ja. Ja. Ik dacht van wat gaan we doen? Ja, nou, dat gaan we doen. Hop, gaan. Ja. 

[00:05:38] Maud Mollen: En al die technieken die waar wij het over hebben gehad tijdens de coaching, dus bijvoorbeeld jouw blokken schema, deed je dat altijd al voor jezelf of ben je daar mee gaan onderzoeken nadat je de 

[00:05:48] Brenda Brekelmans: diagnose.

[00:05:48] Nee, die die deed ik wel al denk ik. Ik denk dat dat echt een van mijn coping dingen was. Ook in loondienst. Dat ik echt wel voor mezelf dacht van nu ga ik dit doen en dan ga ik dat doen. En. 

[00:05:59] Maud Mollen: [00:06:00] Ah 

[00:06:00] Brenda Brekelmans: ja, 

[00:06:01] Maud Mollen: grappig. Dus daar heb jij niet nog zo van. 

[00:06:03] Brenda Brekelmans: Nee, dat heb ik niet later nog ontwikkeld. Dat was echt al mijn ja.

[00:06:08] Dus ik op zich. Ik denk dat die psycholoog ook best wel gelijk had met van goh, ik kan je niks meer leren. Het is alleen een beetje jammer als je dat hoort op zo’n moment, want dan denk je kom, leg me uit hoe het allemaal werkt, wat ik anders kan doen. 

[00:06:21] Maud Mollen: Ja. 

[00:06:23] Brenda Brekelmans: Dus toen ben ik me maar zelf gaan verdiepen. Dus dat is ook prima 

[00:06:26] Maud Mollen: ja.

[00:06:27] Brenda Brekelmans: Maar ik denk dat ik al heel veel dingetjes had. Want een van mijn dochters, daar kwamen ze hier aan huis om te kijken of ze getest kon worden. Die gaat ook getest worden. Dus nummer twee gaat op voor voor het labeltje of in ieder geval kijken of ze het zou hebben. En toen was het ook ja ben je veel vaak wat kwijt.

[00:06:44] En toen zeiden ze nee, want mijn sleutels moet ik daar ophangen en mijn schoenen zet ik hier bij de deur. En dus ik had echt allemaal van dat soort trucjes gewoon ingebouwd denk ik. 

[00:06:57] Maud Mollen: Ja, 

[00:06:58] Brenda Brekelmans: om het een beetje makkelijker te maken [00:07:00] ja. Maar ja, dat scheelt wel je sleutels zoeken elke ochtend gewoon een vaste plek.

[00:07:04] En dan 

[00:07:05] Maud Mollen: ja. Dus wanneer kwam het punt dat jij dacht van oké, blijkbaar heb ik zoveel mooie technieken al in me zitten, die kan ik ook aan anderen leren. Daar kan ik ook anderen mee helpen. 

[00:07:16] Brenda Brekelmans: Ja, wanneer kwam dat? Ja, nou, 1,5 jaar geleden denk ik nu of zo dat ik dacht ja, hier moet ik misschien toch wel wat mee omdat je.

[00:07:28] Nou ja, dan zat ik in van die Facebookgroepen, want je wil toch leren waarom je brein dan anders is dan blijkbaar van heel de wereld? Of nou ja, het merendeel van de wereld 

[00:07:36] Maud Mollen: ja. 

[00:07:36] Brenda Brekelmans: En daar zag ik mensen zo vastlopen. Ik dacht oh, maar dat het hoeft niet zo moeilijk en zwaar te zijn. Dat heb ik tegen jou volgens mij ook wel eens gezegd van ADHD hoeft niet zo zwaar te voelen.

[00:07:51] En natuurlijk, het is soms ook wel echt heel erg vervelend 

[00:07:54] Maud Mollen: ja. 

[00:07:55] Brenda Brekelmans: En toen dacht ik nou ja, misschien moet ik daar dan toch maar mensen mee gaan helpen als ik het blijkbaar. [00:08:00] 

[00:08:00] Maud Mollen: Als jij het niet zo zwaar voelt. 

[00:08:01] Brenda Brekelmans: Ja, als ik het niet zo zwaar. Ik wou zeggen omdat ik blijkbaar weet hoe het moet, maar dat geloof ik niet omdat het voor mij niet zo zwaar voelt.

[00:08:08] Maud Mollen: Ja, maar wel omdat je wat tips en tricks misschien hebt die het minder zwaar laten voelen. 

[00:08:12] Brenda Brekelmans: Ja ja. 

[00:08:14] Maud Mollen: Ik vind het ook wel. Ik vind er ook wel iets van iedere keer als mensen inderdaad niet kunnen erkennen welke domme welke irritante dingen er ook in ADHD zitten. 

[00:08:24] Brenda Brekelmans: Nee, die zitten er ook zeker. 

[00:08:25] Maud Mollen: Ja. 

[00:08:26] Brenda Brekelmans: Ja. 

[00:08:27] Maud Mollen: Dus dat is nu wat je doet.

[00:08:29] Je je helpt daar anderen mee. En dan vooral ondernemers, hè. 

[00:08:32] Brenda Brekelmans: Ja, nog wel. Ik ben bezig om mijn opleiding af te gaan ronden om mogelijk ook niet ondernemers te gaan helpen. Maar dat vind ik dan wel weer een stapje. En dat ik denk oh kan ik dat? Weet je wel, Want dat ondernemen, dat denk je, ja, dat doe je al. En als business manager heb je daar gewoon veel ervaring in.

[00:08:50] En denk ik oh. Dadelijk zit hier zo’n klein jongetje van een jaar of vier, vijf en ik: oeh, kan ik dat? En ik weet ook niet of ik dat zou willen, maar dat is wel. [00:09:00] Ja, kinderen is 

[00:09:01] Maud Mollen: wel echt iets anders weer. 

[00:09:03] Brenda Brekelmans: Ja. Dus ik denk dan zal het toch al wat ouder worden 

[00:09:06] Maud Mollen: als ik die 

[00:09:06] Brenda Brekelmans: stap. 

[00:09:07] Maud Mollen: Want wat zijn een beetje de dingen waar mensen waar ondernemers tegenaan lopen als ze ADHD hebben bij, bij jou.

[00:09:15] Brenda Brekelmans: Te, te veel ideeën. 

[00:09:16] Maud Mollen: Mhmm. 

[00:09:19] Brenda Brekelmans: Of het niet kunnen starten met werken. 

[00:09:22] Maud Mollen: Ja. 

[00:09:23] Brenda Brekelmans: Het geen overzicht kunnen hebben. 

[00:09:25] Maud Mollen: Dat 

[00:09:26] Brenda Brekelmans: is dat een beetje. 

[00:09:28] Maud Mollen: Ja, 

[00:09:29] Brenda Brekelmans: ik 

[00:09:29] Maud Mollen: had volgens mij alle drie toen 

[00:09:31] Brenda Brekelmans: ik bij jou. Ik wou net zeggen ik wou, ik wou verder vragen waarom kwam jij bij mij? Maar ja, dat, dat zijn wel een beetje de, de dingen denk ik. 

[00:09:40] Maud Mollen: En ik heb ook echt van die periodes dat ik dan denk van I’m healed, ik heb geen ADHD meer.

[00:09:46] Ik kan dit. Ik kan nu alles. 

[00:09:48] Brenda Brekelmans: Ja. 

[00:09:48] Maud Mollen: Gewoon puur op, op adrenaline gewoon van een nieuw idee gewoon opeens ver kunnen komen. En dan twee weken later. Dat laatste 

[00:09:55] Brenda Brekelmans: stukje. 

[00:09:57] Maud Mollen: Ja. Als je dat 

[00:09:58] Brenda Brekelmans: laat. 

[00:09:58] Maud Mollen: Ja, kakt het weer in. [00:10:00] 

[00:10:00] Brenda Brekelmans: Ja, want dan wordt het saai, want dan is het niet meer nieuw en dan moet je dat laatste afwerkende 

[00:10:04] Maud Mollen: stukje gaan doen.

[00:10:06] En ook als je dan even één dag pauze neemt van dat knallen is het zo moeilijk om er weer terug in te komen. 

[00:10:12] Brenda Brekelmans: Ja. 

[00:10:13] Maud Mollen: Ik denk echt niet dat de ik zeg maar ik hoor al gewoon de reacties onder. Als we hier een short van maken eronder hoor ik gewoon al voor me van van ja, geef ADHD niet overal de schuld van bla bla bla.

[00:10:27] Brenda Brekelmans: Ja 

[00:10:28] Maud Mollen: maar ik. Iedereen 

[00:10:29] Brenda Brekelmans: heeft tegenwoordig ADHD. Dat is ook een leuke. 

[00:10:33] Maud Mollen: Ik zou echt willen dat iemand gewoon een dag mijn hoofd kon hebben. 

[00:10:37] Brenda Brekelmans: Ja leuk hè? 

[00:10:38] Maud Mollen: Ja. 

[00:10:41] Brenda Brekelmans: Ja, 

[00:10:41] Maud Mollen: ja. Hoe kan het toch dat wij die combinatie toch aantrekken van ADHD en ondernemen? Want het is eigenlijk niet optimaal. 

[00:10:49] Brenda Brekelmans: Nee. Terwijl aan de andere kant moet jij eraan denken om vijf dagen in de week van negen tot vijf op een kantoor te zitten in een kantoortuin en je ding te moeten doen.

[00:10:57] Nee, want je wilt [00:11:00] soms toch later beginnen. Of nou ja, ik weet nog toen wij elkaar spraken dat jij had je werktijden erg leuk verlegd. Ja, jij maakt de hele. Jij werkt op hele mooie tijden. 

[00:11:13] Maud Mollen: Gelukkig doe ik dat niet meer. 

[00:11:14] Brenda Brekelmans: Nee kijk, zie je. Voor 

[00:11:15] Maud Mollen: de luisteraar moeten we misschien even toelichten. Ik werkte toen bijvoorbeeld.

[00:11:19] Dan begon ik om 10.00u ’s avonds en dan stopte ik om 6.00u ’s ochtends en dan kon ik de hele dag slapen. 

[00:11:26] Brenda Brekelmans: Ik denk juist door die vrijheid dat daarom het ondernemen en ADHD heel goed samengaat en dat je gewoon dingen durft te doen en dat je ideeën hebt. En ja, je loopt dan soms ook wel tegen de RSD aan van oh, wat denken mensen wel niet van me?

[00:11:42] Of de dagen dat je echt niet vooruit te branden bent. 

[00:11:47] Maud Mollen: Ja, want dat is eigenlijk wat het is, hè, Dat tenminste voor mij. Misschien moet ik ook niet voor iedereen spreken dat ik dacht van als ik alle vrijheid van de wereld heb, dan kan ik gewoon kijken wanneer ik ergens zin in heb en [00:12:00] het dan doen. Maar met ADHD moet je er eigenlijk van uitgaan dat je er nooit zin in hebt.

[00:12:05] Dus dat je dat je het gewoon niet vanuit jezelf gaat doen. Dus wat eigenlijk misschien voor mij nog idealer is, is als ik een vrije loondienstbaan heb. Dus dat ik niet per se ondernemer hoef te zijn, maar wel, maar ook niet om 9.00u op kantoor hoef te zijn. 

[00:12:22] Brenda Brekelmans: Nee, dat je ergens tussenin. 

[00:12:24] Maud Mollen: Ja. 

[00:12:25] Brenda Brekelmans: Ja. Dat je wel weet wat je moet doen en dat je.

[00:12:28] Dat is dan gekaderd. Maar dat je niet om 9.00u of om 8.30u daar hoeft te zitten. 

[00:12:33] Maud Mollen: Ja. Dus dat we afspreken dat ik er om 10.00u ben en dat iedereen dan weet dat ik er om 11.00u ben. 

[00:12:37] Brenda Brekelmans: Ja. En dat de vergadering om 11.30u begint, zodat ze zeker weten dat jij aanwezig bent. 

[00:12:43] Maud Mollen: Ja. 

[00:12:44] Brenda Brekelmans: Nee. 

[00:12:45] Maud Mollen: En dan ga ik natuurlijk ook langer door.

[00:12:47] Dus het is niet dat ik minder wil werken. 

[00:12:49] Brenda Brekelmans: Nee, 

[00:12:50] Maud Mollen: nee. Maar je. Wilt gewoon een beetje 

[00:12:52] Brenda Brekelmans: aanpassen. 

[00:12:52] Maud Mollen: Ja. Ja. Ja. Ik heb dus wel ook het idee dat dit ook wel soms mijn het [00:13:00] vinden van mijn roeping in de weg staat of zo. Dat ik ehm. Steeds dit soort bezwaren krijg als ik ergens mee bezig ben. Dus stel dat ik aan het, uh, uh, best wel leuk op inhoud leuke baan heb, maar ik merk dat ik me niet meer kan motiveren dat ik dan meteen begin te denken oké, blijkbaar vond ik het dus niet leuk genoeg.

[00:13:21] Ja, maar is dat, is dat dan zo? Ja. 

[00:13:27] Brenda Brekelmans: Ja, dat is het moeilijke. Is het echt zo? Of is het. 

[00:13:31] Maud Mollen: Ja. 

[00:13:31] Brenda Brekelmans: Even een dipje of even je hoofd dat aangaat. Want ik heb ook wat ze zeggen ADHD’ers zijn hele erge banen hoppers. Uhm, ik heb toch wel echt wat banen gehad waar ik zeven jaar gewerkt heb. 

[00:13:42] Maud Mollen: Ja. 

[00:13:43] Brenda Brekelmans: Ik heb wel heel veel afwisselende dingen gedaan, dat dan weer wel.

[00:13:47] Heel uh, maar ja, ik zit te denken iedereen heeft denk wat. Als ondernemer heb je ook wel eens zo’n periode dat je denkt oh, is dit het nou? 

[00:13:59] Maud Mollen: Ja. 

[00:13:59] Brenda Brekelmans: Is dit [00:14:00] nou het ideale? En ik denk dat je dat in loondienst ook hebt en dat dat dan mogelijk wel weer terug kan komen. Maar misschien ook niet. Misschien zit je echt niet op de.

[00:14:10] Maud Mollen: Ja, 

[00:14:10] Brenda Brekelmans: dus jij hebt dat 

[00:14:10] Maud Mollen: ook nog steeds wel. 

[00:14:12] Brenda Brekelmans: Ja, ik heb ook wel momenten van goh, is ondernemen nou echt zo leuk? Weet je, moet ik weer zichtbaar? Moet ik weer. Die moetjes zijn altijd zo, uh, vervelend. 

[00:14:23] Maud Mollen: Oh en ik, ik had dus laatst een gesprek met iemand hierover en zij merkte dat ook bij mij dat ik de hele tijd zei ik moet dan dit, ik moet dan dat, want ik ging naar Kreta en ik moest van mezelf iedere dag Duolingo doen omdat ik ik vond het vervelend als ik daar op het terras moest bestellen in het Engels.

[00:14:39] Nou, volgens mij. Dat maakt die 

[00:14:41] Brenda Brekelmans: mensen niet uit. Ik denk dat er meer een deel Engels is wat daar loopt. 

[00:14:44] Maud Mollen: Ja . Dus zij zei waarom kun je niet iedere keer als jij moet, zegt moet je nee , mag je, mag je het ombuigen naar ik gun het mezelf om Grieks te leren of ik gun het mezelf nu om te gaan [00:15:00] wandelen in plaats van ik moet nu gaan wandelen.

[00:15:02] En dat, ik weet niet of dat gewoon een soort van placebo is, maar het werkt wel. Het werkt. 

[00:15:08] Brenda Brekelmans: Oh, en als het dan op een gegeven moment uitgewerkt is, moet je een ander woord doen. Nee, maar 

[00:15:11] Maud Mollen: het 

[00:15:12] Brenda Brekelmans: woord moeten is wel een, uh. Echt wel een ADHD ding waar we niet zo lekker op doen. 

[00:15:21] Maud Mollen: Ja. Komt dat dan van van dat we vroeger veel hebben gehoord of zo?

[00:15:25] Brenda Brekelmans: Dat denk ik ja. Je moet 

[00:15:28] Maud Mollen: stilzitten 

[00:15:28] Brenda Brekelmans: of. Ja, je moet het is. Je krijgt natuurlijk sowieso als kind al veel meer negativiteit dan een niet-ADHD’er. Dat je je aan moet passen en doe toch eens normaal en al dat soort dingen. 

[00:15:39] Maud Mollen: Ja. 

[00:15:40] Brenda Brekelmans: Maar het woordje moeten is ook een soort van. Ik denk dat we niet zo goed tegen hiërarchie kunnen.

[00:15:45] Zo van: o, jij staat boven mij. Waarom dan? 

[00:15:48] Maud Mollen: Ja. 

[00:15:48] Brenda Brekelmans: Ja dus. En het woordje moeten, dat is echt zo van ja, maar waarom moet ik dat? Ja. Ja. Als ik niet wil, dan hoeft dat toch niet? [00:16:00] Ja, het is een beetje een soort reconstituant kind voel ik me dan als iemand moet zegt en ik denk ja, terwijl ik het misschien best zou willen doen.

[00:16:07] Maar dat zie je ook in heel veel van die filmpjes van ja, 

[00:16:11] Maud Mollen: eh, 

[00:16:12] Brenda Brekelmans: dat je misschien best uit jezelf de vaatwasser uit wil ruimen. Maar als iemand zegt ja, jij moet nu even de vaatwasser gaan uitruimen. Dat je denkt ja, echt niet. Ik ga de 

[00:16:19] Maud Mollen: vaatwasser nooit meer 

[00:16:20] Brenda Brekelmans: uitruimen. Nooit. Jij hebt het gevraagd. Ik doe het niet meer.

[00:16:23] Ik moet niks. Ja, dat soort constant. 

[00:16:27] Maud Mollen: Ja, ik herinner me gewoon echt nog gesprekken met mijn ouders nu dat je dit zegt. 

[00:16:31] Brenda Brekelmans: Ja, sorry. 

[00:16:32] Maud Mollen: Maar ook gewoon dat mijn vader dan. Je hebt toch zo gezegden van ik moet niks behalve belasting betalen en poepen? 

[00:16:39] Brenda Brekelmans: Ja, ik kende hem als ademen. Ja, dat. 

[00:16:42] Maud Mollen: En dan ging ik, zeg maar.

[00:16:43] Misschien is het meer een beetje autistisch, maar dan ging ik denken van moet je echt poepen of kun je het ook inhouden tot je ontploft, weet je 

[00:16:51] Brenda Brekelmans: wel. En zie ik wat voor je. 

[00:16:54] Maud Mollen: En je kunt ook gewoon geen belasting betalen. Alleen het gevolg is dat je in de gevangenis 

[00:16:57] Brenda Brekelmans: zit. Ja, nee, dat. Dat zijn nog wel [00:17:00] opties.

[00:17:00] Ik bedoel, als je stopt met ademen dan. Ja, het kan wel, maar. 

[00:17:04] Maud Mollen: Ja, maar dat kan ook. Is ook een keuze. Is 

[00:17:06] Brenda Brekelmans: ook een keuze. 

[00:17:07] Maud Mollen: Gevolg is wel dat je doodgaat. 

[00:17:08] Brenda Brekelmans: Ja, het is misschien niet de uitwerking die je wil. 

[00:17:13] Maud Mollen: Want zelfs dan moet het dus nog niet. Je hebt altijd de keuze. 

[00:17:15] Brenda Brekelmans: Je hebt altijd de keuze. Ja. Kijk. 

[00:17:18] Maud Mollen: Ja. 

[00:17:20] Brenda Brekelmans: Dat is een mooie.

[00:17:20] We hebben altijd de keuze zelf. Ademen hoeft niet. Ja. 

[00:17:23] Maud Mollen: Ja. Hoe voelt het nu voor jou? Is dit nu jouw roeping waar je mee bezig bent? 

[00:17:30] Brenda Brekelmans: Ja, ik krijg er wel heel veel energie van. Ik weet nog dat dat een keer iets was waar wij het ook over hadden. Dat jij me vroeg van: ja, maar hoe weet je dan dat wat je doet dat je dat leuk vindt?

[00:17:38] Maud Mollen: En 

[00:17:39] Brenda Brekelmans: dat is wel als ik er echt energie van krijg. En ja, ik laat ik zeggen ik hoop wel dat dit mijn roeping is, want dan heb ik na alle omzwervingen die ik heb gehad wel echt gevonden wat ik. 

[00:17:51] Maud Mollen: Ja. 

[00:17:51] Brenda Brekelmans: Mag gaan doen. 

[00:17:53] Maud Mollen: Ja, ik vind dus roeping heb ik bij een paar afleveringen over gehad. Voelt voor mij [00:18:00] vaker kloppend als het gaat om mensen helpen.

[00:18:03] Dus wat jij bijvoorbeeld doet is je helpt iemand met ADHD of een een andere coach helpt gewoon iemand met weet ik veel iets spiritueels. Dat voelt voor mij echt als bijna de definitie van roeping. Dus ik kan me wel voorstellen bij jou dat het meer als een roeping voelt dan wanneer je iemands mailbox bijhoudt.

[00:18:22] Brenda Brekelmans: Ja, dat als secretaresse ja. 

[00:18:24] Maud Mollen: Ja. En 

[00:18:25] Brenda Brekelmans: dat ik denk dat dat voor sommige mensen toch wel echt hun baan kan zijn. 

[00:18:32] Maud Mollen: Want dat moet 

[00:18:32] Brenda Brekelmans: je ook maar kunnen, zeg maar. 

[00:18:35] Maud Mollen: Ja, en daar ben ik ook een beetje echt naar op zoek nu van van is roeping dan misschien niet het juiste woord, maar is het inderdaad gewoon misschien het of de baan of 

[00:18:47] Brenda Brekelmans: ja, 

[00:18:48] Maud Mollen: is het dat of zo?

[00:18:49] Brenda Brekelmans: Oh ja, ja, roeping klinkt wel zwaar zeg maar. Een soort van je moet arts zijn of in de zorg of. 

[00:18:55] Maud Mollen: Ja, bijna alsof. Nou ja, ik weet niet of God bestaat, maar iemand van [00:19:00] boven zegt van dit jij bent of mijn kind, ga voor ADHD of zorg. 

[00:19:05] Brenda Brekelmans: Ja, ga dat doen. Ja. Maar ja, misschien. Ik kom weer terug naar de secretaresse. Is het ondersteun een directeur.

[00:19:14] Ga jij voor die man zorgen? Misschien zit in alles wel. 

[00:19:17] Maud Mollen: Ja, hij heeft het nodig. 

[00:19:18] Brenda Brekelmans: Zorgen? Ja, hij heeft het nodig. Hij kan het niet alleen. 

[00:19:22] Maud Mollen: Ja, 

[00:19:23] Brenda Brekelmans: ja. 

[00:19:23] Maud Mollen: Ja. Zie jij vaker dat mensen met ADHD in jouw praktijk het moeilijker vinden om om zich neer te kunnen leggen bij wat ze doen? Dat ze vaker gaan twijfelen? 

[00:19:32] Brenda Brekelmans: Ja. Ja, ik heb van de week nog een gesprek gehad met iemand die zei Ik ben begonnen als dat of die opleiding heb ik gedaan en dat wilde ik gaan doen blijven doen.

[00:19:43] Ik doe ben uiteindelijk orthomoleculair therapeut geworden of zo, dus dat was al iets heel anders, want andere was echt gewoon zo’n zakelijke functie. En daarnaast ben ik nog een bedrijf gestart samen met iemand in iets totaal anders. En ze zei ja, maar eigenlijk weet ik niet [00:20:00] wat ik nu eigenlijk echt wil doen.

[00:20:02] Maud Mollen: Hmm. 

[00:20:03] Brenda Brekelmans: Dus die was alweer zo van toch aan het switchen over vind ik dit eigenlijk echt leuk? 

[00:20:09] Maud Mollen: Ja, ja, want dat is eigenlijk een veel simpelere vraag vind ik het nog leuk? 

[00:20:14] Brenda Brekelmans: Ja, ik denk dat je daar naar moet kijken, maar dat we het ook niet te snel op moeten geven. 

[00:20:20] Maud Mollen: Ja. Dus 

[00:20:21] Brenda Brekelmans: je moet er wel de plezier en de energie uit halen.

[00:20:23] Want als je echt alleen maar. Ik bedoel mijn boekhouding vind ik vreselijk om te doen. Maar het hoort wel bij het ondernemen. Maar ik vind het echt niet leuk. 

[00:20:31] Maud Mollen: Maar jij vindt inhoudelijk wel alles leuk. 

[00:20:34] Brenda Brekelmans: Van mijn werk. 

[00:20:35] Maud Mollen: Ja, van van de ADHD-coach zelf 

[00:20:37] Brenda Brekelmans: zeg 

[00:20:37] Maud Mollen: maar. 

[00:20:38] Brenda Brekelmans: Ja, ja. Ja, 

[00:20:39] Maud Mollen: dat vind ik wel bijzonder. 

[00:20:41] Brenda Brekelmans: Ja. 

[00:20:44] Maud Mollen: Dus dat is wel echt een teken dat het wel echt jouw ding is.

[00:20:47] Brenda Brekelmans: Ja. Ja, want ik kan als business manager wel eens hebben van als ik dan iets moet doen, dat ik denk nou ja, weet je, we doen het maar. Het hoort erbij. En dat heb ik eigenlijk met het coaching stuk nooit. Ik vind het [00:21:00] altijd leuk en ik word altijd blij als ik weer. Die vind ik altijd wel heel naar. Als mensen dan, want ze komen met een hulpvraag bij je zeg maar, want iets loopt niet lekker of 

[00:21:09] Maud Mollen: ja, 

[00:21:10] Brenda Brekelmans: en dan zeg ik oh, ik heb er zo’s zin in en dan denk ik oh, maar dat is eigenlijk heel gemeen.

[00:21:15] Maud Mollen: Ja. 

[00:21:16] Brenda Brekelmans: Maar 

[00:21:16] Maud Mollen: heeft iemand daar ooit gezegd van dat vind ik 

[00:21:18] Brenda Brekelmans: ook gemeen. Nee, nee. Maar dat mijn brein denkt dan wel gelijk van oh, als ik dan zeg ja, ik heb zin om te gaan starten. En de meeste hebben ook wel zin om te gaan starten omdat je wat aan je. 

[00:21:28] Maud Mollen: Ja, je gaat vooruit waarschijnlijk. 

[00:21:30] Brenda Brekelmans: Ja, ja, dat. Je wil jezelf ontwikkelen en je vraagt ergens hulp bij en je hoopt dan dat aan het eind dat dat vraagstuk weg is, zeg maar.

[00:21:38] Maar als ik dan zeg van ja, ik heb er heel veel zin in en dan denk ik ja, maar degene zit met een probleem. Dat is eigenlijk helemaal niet aardig om te zeggen. 

[00:21:45] Maud Mollen: Ik zeg leuk probleem heb jij. 

[00:21:47] Brenda Brekelmans: Ja leuk, je loopt vast met je ADHD ergens. Ja. 

[00:21:51] Maud Mollen: Maar ik vind het wel een goeie, want ik hoor wel best wel vaak in dit soort gesprekken dat mensen zeggen van ehm, ja, het is normaal om delen van je werk niet leuk te [00:22:00] vinden.

[00:22:00] En ik snap best dat bijzaken van ondernemen dat je dat niet leuk vindt, want daar heb je ook niet om gevraagd. Maar ik heb soms ook wel echt dat ik de inhoud van podcast ook niet super leuk vind. Dus daar echt onderdelen van. En dat is dan misschien wel een goeie, dat de inhoud van je werk zelf echt. Dat je daarvan eigenlijk wel alles leuk moet vinden.

[00:22:21] Brenda Brekelmans: Ja, wel van wat je mag. Ja, mag, mag. Oh moet. Oh, je zei moet. Je zei het gewone woord. Ik gun 

[00:22:27] Maud Mollen: het mezelf om alles 

[00:22:28] Brenda Brekelmans: leuk te vinden. Ja. Ja. En je kan natuurlijk wel dingen uitbesteden. En dat je op die manier wel gewoon je ideale. 

[00:22:37] Maud Mollen: Ja, en wat ik dan dus wat ik moeilijk vind, is als je iets als je je werk alleen maar 90% leuk vindt inhoud.

[00:22:45] En je beslist dan inderdaad om iets uit handen te geven. Ehm, hoe beslis je dan dat je wel met dit wil doorgaan? Waarom ga ik dan niet gewoon een ander bedrijf starten waar ik misschien 95% iets leuk vind? [00:23:00] 

[00:23:00] Brenda Brekelmans: Omdat je dan weer opnieuw moet beginnen. 

[00:23:03] Maud Mollen: Ja. 

[00:23:03] Brenda Brekelmans: Maar dat is ook wel weer leuk. Dus dat is dan ook wel weer de De oh, iets nieuws.

[00:23:09] Spannend, Leuk? 

[00:23:11] Maud Mollen: Ja. En hoe weet ik het van tevoren dat dat ik dat 95% leuk vind? 

[00:23:16] Brenda Brekelmans: Ja, nee, dat is het moeilijke 

[00:23:18] Maud Mollen: ja. 

[00:23:18] Brenda Brekelmans: En dan moet je het eigenlijk een soort van naast gaan doen. Dat is dan de beste oplossing. 

[00:23:24] Maud Mollen: Ja. 

[00:23:24] Brenda Brekelmans: En dan kan je op een gegeven moment kan je kiezen. 

[00:23:27] Maud Mollen: Ja, en dan? Dat vind ik dus nu denk ik het allermoeilijkste.

[00:23:30] Dat ik wel soms denk van ik kan dit nog prima blijven doen voor omdat ik het dus 90% leuk vind. 

[00:23:37] Brenda Brekelmans: Ja. 

[00:23:38] Maud Mollen: Het liefst ook naar iets wat ik honderd of 95% leuk vind. Maar dus inderdaad iets nieuws kiezen. En waar begin ik dan ook met iets nieuws proberen? 

[00:23:49] Brenda Brekelmans: Ja, en ook wat ik nu zit te denken denk je dat heel veel mensen voor 95 of 100% hun werk leuk vinden?

[00:23:57] Maud Mollen: Ja, dat daar probeer ik dus nu denk ik door deze podcast achter [00:24:00] te komen. En jij zegt het dus eigenlijk wel. 

[00:24:02] Brenda Brekelmans: Nou, als ik aan het coachen ben wel. 

[00:24:06] Maud Mollen: Ja. 

[00:24:07] Brenda Brekelmans: Dan wel 

[00:24:08] ja. 

[00:24:08] Brenda Brekelmans: Maar daarbij zit ook het stukje zichtbaar moeten zijn. En. Het ja, en ik wil wel voor de afwisseling sowieso als online business manager blijven werken, maar daar is het toch alweer.

[00:24:23] Daar heb je af en toe toch wel dingen dat je denkt oh, moet dit nu of zo? Weet je wel? Ja. 

[00:24:29] Maud Mollen: Ja. 

[00:24:31] Brenda Brekelmans: Maar ik denk ja, dus ja, dan moet ik volledig 100% gaan coachen. Maar dat wil ik ook niet, want ik wil en de afwisseling houden. En ik wil ook ehm, wel ook als business manager blijven werken, zodat ik als ik mensen coach ook weet wat het inhoudt en dat ik niet een soort van de ervaring niet meer heb en puur alleen coach ben.

[00:24:54] Want dan vind ik dat je dat op dat business stukje 

[00:24:59] Maud Mollen: ja dus [00:25:00] 

[00:25:00] Brenda Brekelmans: minder kan begeleiden. 

[00:25:01] Maud Mollen: Je hebt er wel goed over nagedacht, want je beseft wel dat het onder een bepaalde procent komt soms. 

[00:25:07] Brenda Brekelmans: Ja, 

[00:25:07] Maud Mollen: maar je denkt van voor deze en deze en deze reden blijf ik het toch doen. 

[00:25:11] Brenda Brekelmans: Ja. 

[00:25:13] Maud Mollen: Ja. 

[00:25:13] Brenda Brekelmans: En als 

[00:25:14] Maud Mollen: ik, 

[00:25:14] Brenda Brekelmans: als het echt een opdracht is die ik echt niet leuk vind of dat ik denk nee, dit is het niet meer, weet je, dan stop ik er ook wel mee.

[00:25:22] En je hebt ook klanten waarvan je denkt nou eh, dit gaat niet werken. Dan denk je ja, dan kan je het blijven doen voor het geld. Nee, dat doe ik dan dus niet. En het is ook heel goed om wel dingen te blijven doen dat je denkt van ja, ik doe het voor het geld. 

[00:25:37] Maud Mollen: Ja, 

[00:25:37] Brenda Brekelmans: dat is ook een keuze, zeg maar. Dus dat is ook oké.

[00:25:40] Maar dan moet je dat wel voor jezelf beseffen, zeg maar. Dan weet je dat je er minder energie uit haalt en dat je het puur voor het geld doet. 

[00:25:50] Maud Mollen: Maar dit is wel hoe ik er ook een beetje op kwam dat ik dacht van ik moet wel echt iets gaan doen wat ik wel heel leuk vind, want dan merk ik dat ik ook weerbaarder ben in tijden van als [00:26:00] mensen irritant doen of als het zwaar wordt.

[00:26:03] Brenda Brekelmans: Ja. 

[00:26:04] Maud Mollen: Dus dat kan wel een reden zijn om toch voor iets te gaan waar je echt een vuurtje voor hebt. 

[00:26:10] Brenda Brekelmans: Ja, ja, want die anderen die je allemaal al gesproken hebt, voor hoeveel procent vonden die hun werk leuk? Ben ik dan nu heel nieuwsgierig. 

[00:26:17] Maud Mollen: Ik weet niet of ik het echt zo heb gevraagd, maar niemand heeft tot nu toe gezegd van dit is mijn roeping.

[00:26:23] Als in wel gewoon voor nu is het oké of voor nu is het mijn roeping. Maar iedereen zei eigenlijk gewoon van ja. Je moet het niet zo groot maken. 

[00:26:33] Brenda Brekelmans: Je moet het niet zo groot maken. Ja, maar ik denk wel eh heel veel heb ik het ook over de zielsmissie en zo van joh, waarom ben ik hier en wat doe ik hier? Ik denk dat het dat je het aan de ene kant gewoon heel graag wil weten, want dan weet je nou, dit ga ik volhouden en dit ga ik altijd doen.

[00:26:49] Maud Mollen: Ja, dit heb ik ook heel erg inderdaad. Dat ik dan echt ga liggen nadenken van waarom ben ik op aarde? En 

[00:26:56] Brenda Brekelmans: wat is mijn doel? Moet toch een nut hebben. Wat ga ik bijdragen? [00:27:00] Dus wat dat betreft hoop ik dan dat ik hem nu gevonden heb. 

[00:27:03] Maud Mollen: Ja. 

[00:27:04] Brenda Brekelmans: Ik denk nou, dat vind ik dan wel een mooie als ik het voor anderen lichter kan maken.

[00:27:07] En ik kan mensen helpen. En eh. 

[00:27:10] Maud Mollen: Ja, wat dat betreft zou ik bijna denken van ik moet weer bij vluchtelingenwerk gaan werken. Dan draag ik in ieder geval nog iets bij. Dan kan ik me daaraan vasthouden. 

[00:27:19] Brenda Brekelmans: Ja, ik ben nuttig. Ja, maar als je daar niet je 95% werklol uithaalt zou ik het niet doen. Dan ben je wel gewoon goed bezig voor de wereld of de maatschappij of, maar niet voor jezelf.

[00:27:33] Dat is toch op zich ook wel belangrijk. 

[00:27:35] Maud Mollen: Ja, dat is zo. 

[00:27:37] Brenda Brekelmans: Want als je, althans dat had ik. Ik heb wel eens, uh, opdrachten gehad ook en op een gegeven moment was ik echt continu, ook in het weekend, bereikbaar. 

[00:27:48] Maud Mollen: M-hm. 

[00:27:48] Brenda Brekelmans: Want toen stuurde ik een team aan van kraamverzorgenden. Ja, die werken ook in het weekend en die werken ook ’s avonds en.

[00:27:53] Maud Mollen: M-hm. 

[00:27:55] Brenda Brekelmans: Maar ik werd voor, en dan was ik, zat ik op de 40 uur of zo [00:28:00] gemiddeld wel, maar ik werd niet echt heel veel gezelliger voor de mensen om me heen. 

[00:28:03] Maud Mollen: Nee, vreselijk 

[00:28:04] Brenda Brekelmans: is dat. Dus toen dacht ik ja, weet je. En de kinderen begonnen: ja mam, gaat die telefoon alweer? Word je nou weer gebeld? Ja, sorry schat, de baby’tjes worden ook, uh, op zondagmiddag geboren.

[00:28:14] Of ja, uh. Ja, 

[00:28:17] Maud Mollen: een team aansturen is het allervreselijkste wat je in je leven kunt doen. 

[00:28:21] Brenda Brekelmans: Oh nee, ik vond het wel heel leuk, maar het moet wel binnen, binnen bepaalde dingen zijn. Weet je, dus het moet, uh, maar het kan ook zijn i-in een functie, al is het in loondienst of als je te ver over je grenzen moet gaan.

[00:28:35] Of je bent toch niet dat je die 90, 95% werklol eruit hebt. Dan word je niet heel veel gezelliger als je thuis bent. Althans ik niet, want dan ben je overprikkeld en je bent sneller geïrriteerd. En dus dan is het wel heel mooi als je zegt: ik ga terug naar vluchtelingenwerk, want daar beteken ik nog iets.

[00:28:54] Dan doe ik nog iets nuttigs. Maar misschien vinden de mensen om je heen, buiten jezelf, uh, dat niet, [00:29:00] toch niet de beste keuze. 

[00:29:01] Maud Mollen: Ik denk het niet inderdaad. Als ik me nu een beetje voorstel hoe dat ging. Inderdaad met, uh, 10 stagiaires op een gegeven moment die, die ook inderdaad de hele dag door belden. 

[00:29:13] Brenda Brekelmans: Ja.

[00:29:13] Maud Mollen: Ook als ik niet aan het werk was. Dat, en dat komt inderdaad door mezelf, hè, geen, geen shade naar hen of zo. Nee, nee. Ik heb gewoon nooit gezegd: ik zet mijn telefoon uit of jullie kunnen vooruit. Dus dat lag echt volledig aan mezelf. Maar het was niet leuk. 

[00:29:28] Brenda Brekelmans: Nee, nee. 

[00:29:31] Maud Mollen: Dus in ieder geval, dat is ook misschien wel een goede manier om je roeping te vinden van dingen afkruisen.

[00:29:35] Van ik heb een keer een team geleid, ik weet zeker ik wil dat nooit meer. 

[00:29:38] Brenda Brekelmans: Nee, dat. 

[00:29:39] Maud Mollen: Dus ik kan ook dingen afkruisen al. 

[00:29:42] Brenda Brekelmans: Ja. 

[00:29:43] Maud Mollen: Maar misschien- 

[00:29:44] Brenda Brekelmans: Het whiteboard en dit wil ik niet. 

[00:29:47] Maud Mollen: Ik las toevallig laatst een boek waarin iemand nadat ze was overleden terug kon gaan naar vorige, aan andere tijdlijnen eigenlijk van haarzelfde leven.

[00:29:55] Ja. Dan ging ze bijvoorbeeld ook, was ze een keer muziek gaan doen. Was ze een keer, uhm, [00:30:00] hoe noem je dat glaze, glaciologist. Dat ze ijsbergen ging bestuderen. 

[00:30:06] Brenda Brekelmans: Oh, oh 

[00:30:06] Maud Mollen: wauw. Ja. Ze was een keer olympisch kampioen geworden, schrijver, bla bla bla en Uiteindelijk kwam ze er dus achter dat ze die dus allemaal kon afstrepen.

[00:30:16] Dat leek me dus wel top, dat ik even allemaal dingen kon proberen en kon afstrepen. 

[00:30:21] Brenda Brekelmans: Een soort snuffelstage overal. 

[00:30:24] Maud Mollen: Ik weet niet of het echt de boodschap van het boek was. Volgens mij was het meer dus ben tevreden met wat je nu doet. Maar 

[00:30:29] Brenda Brekelmans: ja. 

[00:30:32] Maud Mollen: Ik haal er dus dat uit. 

[00:30:33] Brenda Brekelmans: Ja, nou ja, het is ook een goeie. Ja. Ja. 

[00:30:37] Maud Mollen: Oké, dan ga ik helemaal van de zaak af.

[00:30:40] Brenda Brekelmans: Ja, ja. 

[00:30:42] Maud Mollen: Oké. Heb jij nog tips voor ADHD breinen om wel te misschien. Ik weet niet of je bedoelt dan van meer tevreden zijn of kijken wat wel bij je past of. 

[00:30:54] Brenda Brekelmans: Ja, voel voel het zeg maar. Want die klinkt misschien een beetje vaag, maar [00:31:00] ik denk dat juist of juist nou ja, dat veel mensen met ADHD wel heel intuïtief zijn en als ze echt naar zichzelf luisteren en wat ze voelen dat ze heel snel wel merken van ja dit vind ik leuk om te doen, dat niet.

[00:31:15] Want nou ja, de nieuwe ideeën uitdenken en zo. Wat jij al zei van ja hop, daar ga je. Ik denk dat dat met werk ook wel zo is dat je wel kan voelen van ja dit past bij mij of niet. 

[00:31:28] Maud Mollen: Ja, maar dan moet je daar dus ook wel op vertrouwen dat als je dat 

[00:31:31] Brenda Brekelmans: voelt 

[00:31:32] Maud Mollen: eigenlijk. 

[00:31:32] Brenda Brekelmans: Ja, je moet je brein dan even uitzetten als die weer gaat babbelen van oh maar dit en oh dat, want je hoofd denkt natuurlijk negen van de tien keer wel ergens wat van.

[00:31:42] Maud Mollen: Ja. 

[00:31:44] Brenda Brekelmans: Dus ik denk ook dat die makkelijker gezegd is dan gedaan, hoor. 

[00:31:47] Maud Mollen: En hoe onderscheid je dat dan van ehm van je je standaard geen motivatie hebben? 

[00:31:57] Brenda Brekelmans: Ehm[00:32:00] 

[00:32:01] Ja, ik denk dat als je echt iets doet wat je echt leuk vindt, dat je dan toch vaak wel die motivatie hebt en dat daar af en toe een baaldag tussen zit van ja nu lukt ie gewoon echt even niet. Of uh ja, als je echt elke dag denkt ik heb geen motivatie, ik moet nu weer dat gaan doen. Ik oh sorry, het woordje moet.

[00:32:24] Uhm. Nou ja, ik denk wel dat als het gaat voelen als moeten, dat je niet doet wat je 

[00:32:32] Maud Mollen: Yeah Ja, ik vind dat dan moeilijk, zeg maar. Op welk punt ga je daar aan overgeven dat het is van oké, blijkbaar heb ik geen motivatie, want ik deed mijn werk wat ik nu in loondienst doe ehm eerst vanuit thuis en dan kon ik me vaak heel moeilijk motiveren daarvoor.

[00:32:48] Maar ik merk als de enige motivatie die ik moet hebben is naar kantoor gaan, dan komt het daar vanzelf wel. 

[00:32:54] Brenda Brekelmans: Ja. 

[00:32:54] Maud Mollen: Dus dan voelt het voor mij nu toch alsof het me [00:33:00] makkelijk aankomt, zeg maar. Alsof ik, alsof ik me wel makkelijk kan motiveren daarvoor. Ja. Dus soms denk ik dan van moet ik niet eerst nog wat praktische tweaks maken om het makkelijker voor mezelf te maken voordat ik 

[00:33:11] Brenda Brekelmans: beoordeel of ik de motivatie heb.

[00:33:13] Ja, je moet het niet direct afschrijven, zeg maar. Ik kan nou heel leuk zeggen zoek hulp bij iemand, zoek een coach. 

[00:33:21] Maud Mollen: Iedereen 

[00:33:21] Brenda Brekelmans: komt naar Brenda Brekelmans. Ja, kom naar mij. Nee, dat is helemaal niet de bedoeling. Nee, maar ik denk wel dat je wel even– je moet verdiepen in je brein. En hoe werkt het voor mij en wat kan ik doen om het makkelijker te maken voordat je meteen zegt nee, dit is het niet.

[00:33:38] Maud Mollen: Ja. Ja, ik vind het dan altijd zo moeilijk, maar daar kunnen we nu geen antwoord op geven, hoor. Van op welk punt komt dan dat je zegt: ik heb nu genoeg dingen gemaakt om het licht voor mezelf te maken en het voelt nog steeds niet licht, dus het is klaar. Dat vind ik heel moeilijk. Ik weet niet of jij dat soort punten in je leven hebt gehad dat je dacht van ik moet nu echt toch de overstap gaan maken.

[00:33:57] Brenda Brekelmans: Ehm, qua van de ene [00:34:00] baan naar de ander. 

[00:34:01] Maud Mollen: Ja. 

[00:34:01] Brenda Brekelmans: Ja, ik heb– jawel, maar dat was dan omdat ik, eh, of het was omdat ik ineens, eh, twee uur in de file naar huis zat en er net een kindje geboren was waar ik dan eigenlijk naartoe wilde. Dat ik dacht: ja, ik heb niet voor niks nu zo’n klein frummeltje, dan ga ik niet, eh, twee uur in de file naar huis zitten.

[00:34:20] Ja. Ehm, maar ook wel met werkzaamheden. En dan was het vaak misschien wel door de organisatie of zo dat ik dacht: ja, dit is het niet voor mij. Of ik ben nu wel echt uitgekeken op wat ik hier doe. 

[00:34:34] Maud Mollen: Ja. Ja, en had je dan altijd al een nieuw plan voordat je daarmee stopte? 

[00:34:40] Brenda Brekelmans: Wel een nieuwe baan, dat wel. 

[00:34:42] Maud Mollen: Oké. 

[00:34:44] Brenda Brekelmans: Nee, ik ben ook niet van de als je dan, ja, wat wil je over vijf jaar bereikt hebben?

[00:34:51] Ja, dat dacht ik: ja, mensen, hoe– daar kan ik toch niet over nadenken? Weet je . 

[00:34:56] Maud Mollen: Dat 

[00:34:57] Brenda Brekelmans: blijkt ook wel een ADHD ding te zijn, dat we dat [00:35:00] echt serieus niet kunnen. 

[00:35:01] Maud Mollen: Niet 

[00:35:01] Brenda Brekelmans: zo vooruit 

[00:35:02] Maud Mollen: kunnen. 

[00:35:02] Brenda Brekelmans: Nee, nee. En ik zeg ook altijd: mijn leven verandert zoveel en zo snel. Ja. Ja, ik weet, ik, weet ik veel wat ik over vijf jaar doe.

[00:35:12] Ja, ik hoop in dit geval hoop ik wel dat ik het werk nog doe wat ik nu doe. Ehm, dat zeg ik trouwens voor het eerst, denk ik. Bedenk ik me nu. O yes, camera gevonden! Nee, maar ja, anders had ik wel altijd zoiets van: ja, weet je, eh, er komt wel weer wat anders. 

[00:35:29] Maud Mollen: Ja. Dus je had wel heel veel vertrouwen dat het goed kwam of zo dan?

[00:35:32] Brenda Brekelmans: Ik had wel vaak als ik solliciteerde dat ik aangenomen werd, dus ik denk dat dat het wel makkelijk maakte. Ik denk dat dat wel een voordeel was. Uhm ik ben ook wel eens gevraagd dat ik via LinkedIn benaderd werd, dat ik echt dacht nou dit is een scam, dit kan niet. En daar heb ik wel echt gewerkt. 

[00:35:48] Maud Mollen: Oh. 

[00:35:48] Brenda Brekelmans: Uhm.

[00:35:50] Grappig. Ik heb ook hele verschillende dingen gedaan, want ik heb in de automotive gezeten, in de makelaardij, uh, in het onderwijs, maar dan niet voor de klas, maar [00:36:00] examencommissies. Uh. Dus ja, dat maakte het dan weer een beetje leuk, omdat je– oh, in de zorg ook nog gewerkt. 

[00:36:10] Maud Mollen: Uh. Dat 

[00:36:11] Brenda Brekelmans: is wel 

[00:36:11] Maud Mollen: heel breed ja. 

[00:36:12] Brenda Brekelmans: Ja, het is heel breed.

[00:36:13] Echt, mijn cv gaat echt alle kanten op. Uh, de functies waren dan vaak wel een beetje gelijk, maar de bedrijven niet. En ik denk dat je, dat maakt het dan weer leuk, zeg maar na zoveel jaar. Dan doe je wel hetzelfde, maar. 

[00:36:30] Maud Mollen: Ja, misschien heb je dan misschien niet echt toekomstplannen, maar misschien wel toekomstdromen nog.

[00:36:36] Of heb je, denk je van: dit is wel echt. Want ik heb kan me wel voor me zien dat je hebt een mooi gezin, je hebt een supermooie boerderij waar je woont, uhm, waar je lekker kan klussen volgens mij ook. 

[00:36:49] Brenda Brekelmans: Ja, nooit 

[00:36:50] Maud Mollen: en altijd. En dus nu ook heel leuk werk. Dus ik kan me voorstellen dat je denkt van: nou, alle dromen zijn wel een beetje uitgekomen.

[00:36:56] Brenda Brekelmans: Voor nu is die wel even wat mij [00:37:00] betreft, denk ik, uh, ja, nee, ik denk dat je altijd wel blijft dromen. 

[00:37:05] Maud Mollen: Ja? 

[00:37:06] Brenda Brekelmans: Ja, denk ik wel. Sowieso natuurlijk van: o, dat je kinderen goed terechtkomen en zo. Uh, klinkt zo lekker cliché, maar nee, ik denk toch wel dat je misschien over andere invullingen binnen het werk zeg maar.

[00:37:23] Want ik heb wel zoiets van: we hebben hier natuurlijk, die zie je nu niet, maar je hebt hem wel geregeld zien de pub rondlopen, die ook regelmatig meedeed in onze sessies. Als ik een gesprek had gehad dat hij dan buiten even uit de zoemers in de tuin ging maken. 

[00:37:37] Maud Mollen: Het is maar goed dat hij er nu 

[00:37:38] Brenda Brekelmans: niet is. Nee, daarom.

[00:37:40] Hij zit achter drie gesloten deuren. Wel onder toezicht, mensen. Uhm, maar het lijkt me ook heel leuk als hij zeg maar een rol zou kunnen spelen in als mensen hier komen. En als ik niet ondernemers zou gaan coachen, dan zou ik wel denken: o, dat lijkt me dan wel heel leuk om het wel echt op een hele [00:38:00] andere manier te doen.

[00:38:00] En dat mensen gewoon hier aan de keukentafel zitten en dat die hond er lekker doorheen scharrelt. Of weet je, als je wel met jongeren zit, dat ze gewoon even lekker die hond kunnen gaan knuffelen en dat het allemaal niet zo, uh, zwaar en ellendig voelt. Dus ik denk dat dan binnen het bedrijf misschien toch nog wel dromen blijven ontstaan.

[00:38:18] Maud Mollen: Dat schijnt ook wel echt goed te zijn, hè, een beetje knuffelen met honden en zo voor je zenuwstelsel. 

[00:38:24] Brenda Brekelmans: Ja. Ja. 

[00:38:25] Maud Mollen: Uhm, ik, uh, denk dat we hem lekker gaan afsluiten met jouw toekomstdroom. Veels te 

[00:38:30] Brenda Brekelmans: lang. 

[00:38:30] Maud Mollen: Ja. Dus dan wil ik in ieder geval jou bedanken dat je erbij was en de, uh, luisteraars bedanken dat ze allemaal hebben geluisterd of gekeken.

[00:38:39] O-hopelijk. Afhankelijk van hoe mijn 

[00:38:41] Brenda Brekelmans: camera het gedaan heeft. 

[00:38:43] Maud Mollen: Ja. En dan afhankelijk van waar je ons hebt bekeken. Dan geef ons even een beoordeling, een duimpje of vijf sterren. En, uhm, in de shownotes kun je alle informatie vinden hoe je Brenda Brekelmans kunt vinden. En mij natuurlijk. Dus, uh, dan zie ik jullie [00:39:00] graag weer de volgende keer.